"Αλόη, γανόδερμα, κισθός, πρόπολη: πολύτιμα μυστικά ομορφιάς"

 

  Το βιβλίο "Αλόη, γανόδερμα, κισθός, πρόπολη: πολύτιμα μυστικά ομορφιάς" της φιλολόγου Αθήνας Μαλαπάνη είναι ένα μοναδικό πόνημα που αφορά στις θεραπευτικές και καλλωπιστικές ιδιότητες διαφόρων φυτικών ουσιών.

  Συγκεκριμένα, στην αρχή η συγγραφέας αναφέρεται σε κλάδους της Αρχαίας Ελληνικής Ιατρικής και στην Φαρμακολογία, με σκοπό να δείξει ότι ήδη από την αρχαιότητα αξιοποιούνταν οι φυτικές ουσίες για την αντιμετώπιση διαφόρων ασθενειών. Στη συνέχεια, αναλύει τα οφέλη που έχουν η αλόη, το γανόδερμα, ο κισθός, το πρωτόγαλα και η πρόπολη στην ψυχική και σωματική υγεία.

  Η γλώσσα του βιβλίου είναι απλή και σαφής, καθώς το βιβλίο εντάσσεται στην εκλαϊκευμένη ιατρική. Η έρευνα της συγγραφέως είναι εμπεριστατωμένη και δεν κουράζει τον αναγνώστη, διότι οι αναφορές στα αρχαία ελληνικά κείμενα είναι σε λογικό πλαίσιο. Σκοπός είναι η ενημέρωση για την αντιμετώπιση προβλημάτων υγείας, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν είναι απαραίτητη η συμβουλή γιατρού.

  Εν κατακλείδι, είναι ένα πρωτότυπο βιβλίο που θα σας βοηθήσει να γνωρίσετε καλύτερα κάποια φυτικά προϊόντα ώστε να βελτιώσετε την υγεία σας και να ενισχύσετε την ευεξία του οργανισμού σας.

 

 

Συνέντευξη με την ψυχολόγο Αννέτα Μαρκογιαννάκη για το νέο της βιβλίο

Το βιβλίο  “ΜΑΘΕ ΜΕ ΝΑ Σ' ΑΓΑΠΩ” της συγγραφέως Αννέτας Μαρκογιαννάκη, που πρόσφατα κυκλοφόρησε από την Ελληνοεκδοτική, αποτελείται από επτά αυτοτελή διηγήματα που αφορούν σε διαφορετικές ιστορίες αγάπης και έρωτα. Είναι γραμμένο με ευαισθησία και αλήθεια! Η συγγραφέας που είναι και ψυχολόγος αναδεικνύει ότι η αγάπη είναι το υπέρτατο αγαθό και τονίζει ότι αξίζει να αγωνιστεί κανείς γι' αυτήν. Μίλησε στους Booklovers και την Νέλλη Αλεξοπούλου για το νέο της βιβλίο αλλά και για την ζωή γενικότερα σε μια αποκαλυπτική συνέντευξη.

....................................................................................................................................................

1. Τι σας ενέπνευσε να γράψετε το βιβλίο αυτό;

Η αγάπη μου για τον άνθρωπο! Σκοπός και νόημα της ζωής μου είναι ν' ακούω τους ανθρώπους με ενσυναίσθηση και με άνευ όρων αποδοχή. Μόνο έτσι αναδύονται τα πιο όμορφα “κομμάτια” του εαυτού τους, αλλά και αυτά που μόνο το “μαζί” ξέρει να γεννά. Πιστεύω στις δυνατότητες του κάθε ανθρώπου, πολλές φορές πριν καν πιστέψει ο ίδιος στον εαυτό του. Στο γραφείο μου, ως Ψυχολόγος, βλέπω πολλούς ανθρώπους μόνους που παραπονιούνται και αναζητούν την συντροφικότητα, δίχως όμως να έχουν ουσιαστικά συναντηθεί με το μέσα τους. Βλέπω και ζευγάρια που ενώ έχουν αγαπηθεί βαθιά, στην πορεία χάνουν τον βηματισμό τους, σκουντουφλώντας ο ένας πάνω στον άλλον. Άλλες φορές βραχυκυκλώνεται η αγάπη τους λόγω αδούλευτων τραυμάτων ή εσωτερικευμένων μοντέλων αλληλεπίδρασης ή λόγω κοινωνικών συνθηκών και ασφυκτικών “πρέπει”. Παγώνουν, κλείνεται ο καθένας στο καβούκι του και χάνεται η επικοινωνία αλλά κυρίως η συναισθηματική σύνδεση. Δεν αισθάνονται ασφαλείς μέσα στη σχέση, προκαλούν αντί να προσκαλούν ή παραιτούνται, γεγονός που τους κάνει να αισθάνονται απόγνωση και μοναξιά. Συχνά είναι τότε που κάνουν την εμφάνισή τους ψυχοσωματικά συμπτώματα, άγχος, κρίσεις πανικού ή και κατάθλιψη.

Αυτό έχει σαν συνέπεια να καταφεύγουν σε αλλεπάλληλες ιατρικές εξετάσεις, σε χρήση αλκοόλ, ξεσπάσματα οργής, σε επεισόδια υπερφαγίας, αϋπνία κ.α.

2. Είναι δύσκολο το ταξίδι της αυτογνωσίας και πώς μπορεί να οδηγηθεί κανείς σε αυτό;

Ο δρόμος για την αυτοπραγμάτωση, δηλαδή το να γίνω ο εαυτός μου, προϋποθέτει το ταξίδι προς την αυτογνωσία, η οποία δεν σταματά ποτέ, εξελίσσεται καθ' όλη τη διάρκεια τη ζωής του ανθρώπου. Μπορεί το “ταξίδι” αυτό να μην είναι εύκολο, αλλά αδιαμφισβήτητα αξίζει! Μόνο έτσι ο άνθρωπος φωτίζει τα σκιερά του κομμάτια και κάνει αποδοχή, κάνει ειρήνη μέσα του. Μόνο έτσι βιώνει τη ζωή του συνειδητά με ανεμπόδιστο το άκουσμα της επιθυμίας του, σε όλους τους τομείς. Διαφορετικά θα του φταίνε πάντα οι άλλοι. Και το μόνο “όχημα” που μας οδηγεί στον άλλον είναι ο εαυτός. Αν δεν αγαπάω, αν δεν σέβομαι τον εαυτό μου, πώς θα με αγαπήσει, πώς θα με σεβαστεί ο άλλος; Γιατί όπως λέει ο Jung: “Μέχρι το ασυνείδητο να γίνει συνειδητό, αυτό θα καθορίζει τη ζωή σου και εσύ θα το ονομάζεις... μοίρα”! Οι άνθρωποι μας λένε αυτά που τους εμπνέουμε.

Έλκουμε τις σκέψεις μας...

3. Κεντρικό θέμα του έργου σας είναι ο έρωτας. Είναι δύσκολες οι σχέσεις σήμερα; Ποια είναι τα βασικά συστατικά μιας σχέσης, για να αντέξει στον χρόνο;

Ο έρωτας δεν έχει ορισμό. Αποτελεί όμως κινητήριο δύναμη, είναι ελιξήριο ζωής. Ο έρωτας είναι το αντίδοτο του θανάτου. Το “άγχος του θανάτου” είναι ένα από τα κύρια και οικουμενικά υπαρξιακά άγχη του ανθρώπου. Με τον έρωτα γεννιέται μια ζωή, με τον θάνατο πεθαίνει. Όπως χαρακτηριστικά λέει ο Νίτσε, δεν ερωτευόμαστε το αντικείμενο του πόθου μας, αλλά τις ανάγκες που έχουμε εκείνη την περίοδο, την συνθήκη που βιώνουμε. Πολλές φορές με τα χρόνια αλλάζουν οι ανάγκες μας, δεν το συνειδητοποιούμε και ρίχνουμε το φταίξιμο στον άντρα μας, στον/στην σύντρόφό μας.

Ναι, είναι δύσκολες οι σύχρονες ανθρώπινες σχέσεις, κυρίως στο δυτικό πολιτισμό. Οι ρυθμοί ζωής είναι φρενήρεις, τα επίπεδα του στρες πολύ υψηλά. Δεν υπάρχουν οι σχέσεις στην κοινότητα, η γειτονιά, η δυνατότητα να παίζουν και να αλληλεπιδρούν τα παιδιά μας στις αλάνες και στη φύση. Παλαιότερα οι άνθρωποι μπορούσαν να μοιραστούν τον πόνο τους, το παραπονάκι τους, τις ανησυχίες τους. Πλέον επιστρέφοντας στο διαμέρισμά τους έπειτα από μια πιεστική ημέρα προσπαθούν να χαλαρώσουν μπροστά σε μια οθόνη κινητού, τηλεόρασης, Ηλεκτρονικού Υπολογιστή. Επικοινωνούν με e-mail και μηνύματα. Ζουν μια πλασματική πραγματικότητα και μια πλαστή εκδοχή της εικόνας τους διαμέσου των μέσων κοινωνικής δικτύωσης.

Τα Βασικά συστατικά μιας σχέσης; Η σχέση, η συναισθηματική σύνδεση!

Δεν υπάρχουν μαγικές συνταγές. Δεν επαναπαυόμαστε. Χρειάζεται φροντίδα η σχέση. Είμαστε ειλικρινείς πρώτα απ' όλα με τον εαυτό μας. Θέτουμε τα όρια μας. Εκφράζουμε τα “θέλω” μας. Ακούμε τα “θέλω” του άλλου. Μαθαίνουμε να λέμε “σ' αγαπώ”, “μου αρέσει”, “δεν μου αρέσει”, “σ' ευχαριστώ”, “συγγνώμη”. Και δίνουμε χρόνο... Με αποδοχή. Το “αποδέχομαι” δεν σημαίνει και “συμφωνώ”. Και θυμόμαστε ότι κι εμείς δεν είμαστε τέλειοι...

4. Πώς μπορεί κανείς να ξεπεράσει τους φόβους του;

“Στη σπηλιά που φοβάσαι να μπεις κρύβεται ο θησαυρός σου”!

Θα επέλεγα το ρήμα “διαχειριστώ” τους φόβους μου. Να τους δω πρώτα. Να τους ονομάσω. Να κατανοήσω από πού προέρχονται, ποια είναι η ρίζα τους, τι σκοπό εξυπηρετεί. Μήπως έχω μάθει έτσι; Μήπως αποτελεί μια άμυνα, μια γνώριμη κατάσταση; Ποιος μου έμαθε να φοβάμαι; Τι πυροδοτεί τους φόβους μου; Μέσα από την ψυχοθεραπεία “φωτίζονται” όλες οι πτυχές. Το φως ο άνθρωπος δεν το φοβάται. Τα “σκοτάδια” φοβάται. Βοηθητικό είναι να το σκεφτούμε αντίστροφα. Γιατί πίσω από κάθε φόβο κρύβεται ένας πόθος. Τι ποθώ λοιπόν; Φοβάμαι τον θάνατο γιατί επιθυμώ τη ζωή. Φοβάμαι να φανερωθώ γιατί επιθυμώ την αποδοχή και την απαλή αγάπη που αγκαλιάζει όλες τις διαμορφώσεις μου και τις δυνατές αλλά και τις δύσκολες!

5. Φορούν προσωπείο οι σύγχρονοι άνθρωποι και αν ναι, μπορούν να απαλλαχθούν από αυτό;

Η αλήθεια είναι πως ναι. Όχι όλοι βέβαια. Εκπλήσσομαι όμως ευχάριστα γιατί όλο και πιο συχνά συναντώ ανθρώπους που θέλουν να απαλλαγούν απ' αυτό. Γυναίκες, αλλά και άντρες. Μεγαλύτερης ηλικίας αλλά και πολλοί νέοι! Και αυτό μου δίνει χαρά αλλά και ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο. Απαλλαγμένο από κοινωνικά στερεότυπα. Γιατί πόσο διαφορετικά όμοιοι είμαστε οι άνθρωποι! Το εντυπωσιακό είναι ότι το προσωπείο αυτό δεν το φορούν μόνο για να κρύψουν δυσκολεμένα στοιχεία της προσωπικότητάς τους, όπως είναι οι ναρκισσιστικές τάσεις ή ανασφάλειες αλλά και για όμορφα στοιχεία του “είναι” τους. Αλήθεια, γιατί στις μέρες μας τρομάζει η καλοσύνη;

Να φορέσεις προσωπείο για ποιον, να πείσεις ποιον; Από όλους μπορούμε να κρυφτούμε, εκτός από τον ίδιο μας τον εαυτό. Αυτόν τον κουβαλάμε πάντα και παντού. Και αυτός πάντα ξέρει! Και όλο μιλάει και λέει... “είμαι μόνος!”

Μόνο μέσα από την αυθεντικότητα και την ακεραιότητα του χαρακτήρα μπορεί ο άνθρωπος να χαρεί τα δώρα της ζωής και της αγάπης.

Ένας ώριμος συναισθηματικά άνθρωπος δεν έλκει έναν ανώριμο. Και αν γίνει, αυτό δεν κρατάει πολύ. Γι' αυτό, με τον εαυτό μας είναι καλό να “δουλέψουμε” πρώτα, πριν σχετιστούμε με τον άλλον. Διαφορετικά πάντα τους ίδιους ανθρώπους θα έλκουμε ή το εντελώς αντίθετο.

6. Μπορούν οι υπερπροστατευτικοί γονείς να “καταστρέψουν” τα παιδιά τους; Πώς μπορούν τα παιδιά να θέσουν υγιή όρια απέναντί τους;

Μέσα από την ιστορία της Μιράντας στο βιβλίο μου “Μάθε με να σ' αγαπώ” φαίνεται ακριβώς αυτό.

Η υπερπροστασία της μάνας. Δεν το καταλαβαίνει και φυσικά δεν θέλει να “καταστρέψει” το παιδί της. Απλώς “πέφτει” πάνω στον γιο της για να πάρει το ζεστό βλέμμα που δεν παίρνει από τον άντρα της. Πέφτει πάνω στο παιδί της επενδύοντας στον μητρικό της ρόλο για να ενισχυθεί η αυτοεκτίμησή της. Δεν εργάζεται η Μιράντα, δεν έχει χόμπυ, δεν έχει προσωπικές χαρές. Με αποτέλεσμα να μην αποκτήσει ποτέ ο γιος της ψυχική ανθεκτικότητα, καθώς δεν τον άφηνε να “τριφτεί”,

τον είχε “μη βρέξει και μη στάξει”, προλάβαινε τις επιθυμίες του, του είχε έτοιμες τις λύσεις και τις απαντήσεις για όλα.

Μεγαλώνοντας τα παιδιά μας θα πάρουν τη ζωή στα χέρια τους. Θα γίνουν οι γονείς του εαυτού τους. Τα παιδιά μας δεν μας ανήκουν. Δεν είναι η προέκταση του εαυτού μας.

Θα επιλέξουν τα ίδια τον σύντροφό τους, τους φίλους, το επάγγελμά τους. Θα μάθουν από τα λάθη τους. Για να οδηγηθούν στην δική τους αυτοπραγμάτωση. Θα εργαστούν, θα νοικιάσουν ένα διαμέρισμα, θα μείνουν μόνοι ως αυτόνομα άτομα ή θα συγκατοικήσουν. Δεν είναι καθόλου υγιές ένας τριαντάχρονος άνθρωπος να εξακολουθεί να μένει με τους γονείς του. Θα πρέπει να δώσει τους δικούς του αγώνες. Είναι πιο γλυκό το ψωμί όταν το ζυμώνεις μόνος σου.

Θα θέσει τα όριά του. Στην αρχή οι άλλοι μπορεί να “ξεβολευτούν” και να τον γεμίσουν ενοχές. Όμως θα είναι συνεπής με τον εαυτό του. Διαφορετικά ο ψυχισμός του θα του το φωνάξει κάποια στιγμή. Γιατί όταν καταπιέζεται ή πονά η ψυχή, πονά και το σώμα. Και το αντίστροφο. Γεννήσαμε ελεύθερους ανθρώπους. Θέλουμε να βλέπουμε τα παιδιά μας με υγεία, με κριτική σκέψη, να ακολουθούν τα δικά τους όνειρα, όχι να εκπληρώνουν τα δικά μας απωθημένα. Ας κοιτάξουμε και εμείς την δική μας υγεία, σωματική και ψυχική, να βρούμε δικούς μας τρόπους να παίρνουμε χαρά. Διαφορετικά θα βρεθούμε κάποτε αντιμέτωποι με το σύνδρομο της “άδειας φωλιάς”. Ευτυχισμένοι γονείς, ευτυχισμένα παιδιά. Και όχι δήθεν να “αυτοθυσιαζόμαστε”, γιατί αυτό είναι μεγάλο βάρος για τα παιδιά. Και χειριστικό, θα έλεγα, πολλές φορές από πλευράς των γονέων.

7. Τι σημαίνει για εσάς ανιδιοτελής αγάπη;

“Χαίρομαι με την χαρά σου και στενοχωριέμαι με την λύπη σου”.

'Σ' αγαπώ γιατί σ' αγαπώ”. Όπως τα παιδιά.

“Σ' αγαπώ όχι “γιατί” αλλά “παρόλο”. “Σ' αγαπώ χωρίς να θέλω να σε αλλάξω”.

“Και όταν διαφωνούμε σ' αγαπώ”. “Είμαι εδώ για σένα”!

“Να θυμάσαι όμως ότι αγαπώ και τον εαυτό μου, τον ακούω, τον φροντίζω”

8. Είναι ο εξωτερικός κόσμος καθρέφτης του εσωτερικού μας;

Κάποιοι λένε ότι ζούμε σε σχιζοειδείς κοινωνίες. Όπως ακριβώς είναι η σχιζοειδής διαταραχή προσωπικότητας. Αναζητούμε απεγνωσμένα την εγγύτητα αλλά την φοβόμαστε κιόλας! 'Οπως τα σκατζοχοιράκια τον Χειμώνα που έχει πει ο Σοπενχάουερ. Που αναζητούν την εγγύτητα και τη ζεστασιά αλλά μόλις πλησιάσει το ένα το άλλο αλληλοκαρφώνονται άθελά τους από τα αγκάθια τους. Σαν να λέμε “έλα, αλλα μην έρχεσαι και πολύ κοντά” ή “αν μ' αγαπάς, μη μ' αγαπάς”! Και μπερδεύεται ο άλλος όπως ακριβώς μπερδεμένοι είμαστε και εμείς. Έχουμε μέσα μας το “φευγιό”.

Εργαζόμαστε πολλές ώρες. “Φεύγω” λέμε ¨έχω πολλή δουλειά”, για να μην είμαστε πολλές ώρες αντιμέτωποι με τις οικογενειακές ευθύνες. Για να μην τσακωνόμαστε με τον/την σύντροφό μας. Δεν σχετιζόμαστε ουσιαστικά. Και κάποια στιγμή είμαστε δύο μόνοι ή και παραπάνω αν συνυπολογίσουμε και τα παιδιά μας, μέσα στο ίδιο σπίτι. Και μετά διαμαρτυρόμαστε: “δεν μ΄αγαπάς, δεν μου το δείχνεις”.

Για να είμαστε καλά στην συντροφική ερωτική μας σχέση απαιτείται η συνύπαρξη 3 “Σ”: Σκέψη, Συναίσθημα, Σώμα, όπως χαρακτηριστικά έχει πει ο κ. Ασκητής. Αν δεν μιλάμε, αν δεν μοιραζόμαστε σκέψεις και συναισθήματα, πώς να πλησιάσει το καημένο το σώμα; Και εκεί είναι που εμφανίζονται και τα σεξουαλικά προβλήματα. Από έλλειψη ουσιαστικής συναισθηματικής σύνδεσης. Αλλά αυτό δεν συμβαδίζει με το καθημερινό “τρέξιμο”. Θέλει ηρεμία ο ψυχισμός για να λειτουργήσει ο οργανισμός. Είναι σημαντικό να ζούμε συνειδητά το κάθε “εδώ και τώρα”. Και μέσω της ερωτικής επαφής οι άνθρωποι χωρίς να μιλάνε είναι σαν να λένε: “μου αρέσεις, σε ποθώ, μπορείς να στηριχτείς πάνω μου, σε συγχωρώ, είμαι εδώ για σένα”. Και έτσι νιώθουν ασφαλείς και ήρεμοι. Και αυτή την γλύκα και την ηρεμία την κουβαλάνε στην εργασία τους, στην καθημερινή αλληλεπίδραση με τους ανθρώπους, στην αντιμετώπιση των δυσκολιών που πολλές φορές η ζωή άδικα φέρνει.

9. Πώς θα ορίζατε την ευτυχία;

Όμορφες, απλές στιγμές. Κοιτάζοντας το ελεύθερο πέταγμα του γλάρου.

Πίνοντας ένα ποτήρι κρασί με καλούς φίλους. Το τύλιγμα των χεριών μας με τον άνθρωπό μας μες στη σιωπή που μιλά. Γαργαλώντας το παιδί σου κάτω στο χαλί και να ξεκαρδίζεστε στα γέλια. “Είναι ο χρόνος που αφιέρωσες στο τριαντάφυλλό σου” που λέει και ο μικρός πρίγκιπας. Απλά πράγματα. Και ψωμί με ελιές που λέγανε οι παλιοί. Τα πλούτη και η δόξα δεν φέρνουν ευτυχία. “Όταν το λίγο δεν σου είναι αρκετό, τίποτα δεν είναι αρκετό” που είπε ο Επίκουρος από τους Στωικούς.

10. Κλείνοντας, τι συμβουλή θα δίνατε στους αναγνώστες για την ζωή;

Γενικά αποφεύγω τις συμβουλές. Είμαι συν τη βουλή σου. Ο κάθε άνθρωπος ξέρει καλύτερα για τον εαυτό του. Για μένα θα σου έλεγα: επαφή με τη φύση. Έναν περίπατο δίπλα στα δέντρα και τα λουλούδια, λίγο κολύμπι στη θάλασσα, μια γλάστρα στο μπαλκόνι μου. Με ευγνωμοσύνη για το κάθε τι! Που αναπνέω, που κοιτάω τον ήλιο το πρωί, που αγκαλιάζω τον γάτο μου, που περπατάω, που αγαπάω!

Γιατί είναι δώρο η ζωή και είναι όμορφη! Αλλά και στις βαρυχειμωνιές της ζωής μου, προσπαθώ να μην απογοητεύομαι. Σκέφτομαι, αναστοχάζομαι, ίσως γίνομαι μια στάλα πιο σοφή. Γνωρίζοντας πως η Άνοιξη δεν αργεί να 'ρθει.

Όπως η φύση έτσι κι η ζωή. Αυτή μας μαθαίνει. Τα πάντα νοηματοδοτούνται από το αντίθετό τους. Τι αξία θα είχε η μέρα αν δεν υπήρχε η νύχτα, το φως αν δεν υπήρχε το σκοτάδι, η Άνοιξη, αν δεν υπήρχε ο Χειμώνας; Ακολουθώ το μέσα μου και αφήνομαι στη ροή της ζωής. Σαν τον καπετάνιο. Όπως είναι ο καιρός αρμενίζω το καράβι μου. Χωρίς ποτέ να αφήνω το πηδάλιο...

ΥΠΟΘΕΣΗ ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟΥ

Επτά αυτοτελή διηγήματα, επτά ιστορίες έρωτα και αγάπης, που με τη βοήθεια της ψυχολογίας ξεμπλέκουν το κουβάρι των συναισθημάτων της ανθρώπινης φύσης.
Μια φοιτήτρια που ασυνείδητα θυσιάζει τον εαυτό της στον βωμό του έρωτα.
Ένα ζευγάρι που φοβάται το συναισθηματικό δέσιμο και κρύβεται πίσω από ψέματα.
Μια υπερπροστατευτική μητέρα σε ναυαγισμένο γάμο που διεκδικεί έναν ανεκπλήρωτο έρωτα.
Μια γυναίκα καριέρας που πληγώνει την αγάπη.
Μια μοναχική κοπέλα που ψάχνει το πατρικό πρότυπο στην αγκαλιά ενός μεγαλύτερου άντρα.
Μια χωρισμένη μητέρα που συμβουλεύει την κόρη της στα θέματα των σχέσεων.
Κι ένα ζευγάρι που, έχοντας βιώσει ο καθένας ξεχωριστά τις δικές του ατέλειες,
μαθαίνει από την αρχή το «μαζί», δίχως φόβο, δίχως «πρέπει» και κανόνες.
Κρίσεις πανικού, κατάθλιψη, σεξουαλικά προβλήματα, ψυχοσωματικά συμπτώματα, αυτοάνοσα νοσήματα, μορφές εξάρτησης, που όλο και πιο συχνά συναντάμε στις μέρες μας. Αλλά και ελπίδα, αισιοδοξία, επιθυμία για αυτογνωσία και αποδοχή του εαυτού μας.
Ένα βιβλίο στο οποίο η ψυχολόγος Αννέτα Μαρκογιαννάκη υμνεί τα δώρα της αγάπης και βοηθά τον αναγνώστη να βρει το φως και την αλήθεια για να γευτεί το δικό του ελιξήριο ζωής!

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ

Η Αννέτα Μαρκογιαννάκη γεννήθηκε σ’ ένα όμορφο χωριό των Χανίων, το Νιο Χωριό Αποκορώνου, ένα πρωινό Δεκαπενταύγουστου, την ώρα που χτυπούσαν οι καμπάνες γιορτινά.
   Παρόλο που ανέκαθεν της άρεσαν τα θεωρητικά μαθήματα και οι αναζητήσεις πάνω σε φιλοσοφικά ζητήματα της ζωής με επίκεντρο τον άνθρωπο, οι πρώτες της σπουδές ήταν στα Οικονομικά.
   Στη συνέχεια όμως, διαπιστώνοντας ότι οι τετραγωνισμένες, στεγνές αριθμητικές πράξεις «στένευαν» την ψυχή της, αποφάσισε να ακολουθήσει σπουδές στην Ψυχολογία, στο Πανεπιστήμιο Κρήτης. Η συγγραφή είναι για εκείνη ένας θεραπευτικός τρόπος να ζει, όπως ακριβώς είναι και η επαφή της με τη φύση. Η φύση είναι οι ρίζες της και η συγγραφή τα φτερά της που την «ταξιδεύουν» και την εξελίσσουν.
   Τα χρόνια πέρασαν, είναι πλέον μητέρα δύο παιδιών, κι όμως παραμένει –αντιστεκόμενη στα γρανάζια της σύγχρονης αγχωτικής πραγματικότητας– εκείνο το ρομαντικό κορίτσι που πιστεύει ότι το μόνο αντίδοτο στη μοναξιά και την αποξένωση του ανθρώπου είναι η ρομαντική αγάπη.
   Νόημα και σκοπός στη ζωή της είναι ν’ ακούει τους ανθρώπους με ενσυναίσθηση και να συνυπάρχει μαζί τους αυθεντικά, βιώνοντας συναισθήματα που μόνο το «μαζί» γεννά.
   Συντονίζει ομάδες προσωπικής ανάπτυξης και αυτογνωσίας καθώς και σχολές γονέων.
   Συμμετέχει σε ενημερωτικές εκπομπές στο ραδιόφωνο και την τηλεόραση με θέματα που αφορούν την ψυχολογία ενηλίκων, παιδιών και εφήβων.
   Η αγάπη της για τα παιδιά την ενέπνευσε να γράψει το παιδικό βιβλίο Η κουκουβάγια η τετραγωνομάτα (εκδ. ΕΛΛΗΝΟΕΚΔΟΤΙΚΗ).

https://ellinoekdotiki.gr/gr/ekdoseis/i/mathe-me-na-sagapw

"Η άλλη Σταχτοπούτα", εκδόσεις Διόπτρα

Μπορεί η ασχήμια να κρύβει μέσα της ομορφιά; Μπορεί το σκοτάδι να κρύβει μέσα του το φως; Το βιβλίο “Η άλλη Σταχτοπούτα” της Jennifer Donnelly, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Διόπτρα, ανατρέπει το κλασικό παραμύθι της Σταχτοπούτας, υιοθετώντας μια πιο σκληρή εκδοχή.

https://www.dioptra.gr/vivlio/711/1418/&%CE%97%20%CE%AC%CE%BB%CE%BB%CE%B7%20%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%87%CF%84%CE%BF%CF%80%CE%BF%CF%8D%CF%84%CE%B1

Η πρωταγωνίστρια του έργου είναι μια από τις άσχημες αδερφές που προσπαθεί να κερδίσει την καρδιά του πρίγκιπα. Έτσι, θυσιάζει κομμάτια του εαυτού της, προκειμένου να γίνει αρεστή στους άλλους. Πιο πολύ όμως πληγώνει τον ίδιο της τον εαυτό και ραγίζει την καρδιά της. Κόβει τα δάκτυλά της, για να χωρέσει το πόδι της στο γοβάκι που θα της δώσει το εισιτήριο στην καρδιά του πρίγκιπα, του παλατιού και της μαμάς της, χωρίς να σκεφτεί τις επιπτώσεις στην μοναδικότητά της.

Η Donnelly αναδεικνύει το θέμα της διαφορετικότητας, της αποδοχής του εαυτού μας και της αυτοπεποίθησης με τρόπο τέτοιο που σε ταρακουνάει. Έχετε ποτέ προσπαθήσει να αλλάξετε για να σας αγαπήσουν; Η Ιζαμπέλ μόνιμα αυτό έκανε, μέχρι που σταδιακά άρχισε να ανακαλύπτει ποια είναι. Η συγγραφέας καταρρίπτει όλα τα στερεότυπα και προβληματίζει τον αναγνώστη με ευφυή τρόπο. Στο πλαίσιο αυτό, οδηγεί την Ιζαμπέλ σε ένα ταξίδι αυτογνωσίας που θα αλλάξει την οπτική γωνία με την οποία αντικρίζετε τον κόσμο.

Εν κατακλείδι, πρόκειται για ένα βιβλίο που ωθεί τον αναγνώστη στον επαναπροσδιορισμό κάποιων αξιών και στη συνειδητοποίηση ότι η αλλαγή είναι απαραίτητη και τελικά στη λύτρωση.

Συνέντευξη με την συγγραφέα Λένα Μαντά

    Η φιλόλογος Αλεξοπούλου Βασιλική συνάντησε την συγγραφέα Λένα Μαντά σε μία εποικοδομητική συζήτηση για το νέο της μυθιστόρημα "Οι Τρεις Άσοι", που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός. Στο μυθιστόρημα αυτό συνυπάρχουν ένας νονός την νύχτας, ένας παπάς και ένας αστυνομικός-οι επονομαζόμενοι "τρεις άσοι"- που τους δένει το ιδανικό της φιλίας. Όλα ανατρέπονται όταν στην ζωή των τριών αντρών εμφανίζεται η φιλόδοξη και επικίνδυνη Λυδία που θέτει σε κίνδυνο την φιλία τόσων χρόνων... Αυτά και άλλα περισσότερα διαβάζουμε στο συγκλονιστικό νέο μυθιστόρημα της συγγραφέως, η οποία απάντησε σε ερωτήσεις πλοκής και σε θέματα που αφορούν την σύγχρονη επικαιρότητα.

https://www.psichogios.gr/books/oi-treis-asoi.html

• Αγαπητή κυρία Μαντά, αρχικά νιώθω την ανάγκη να σας εκφράσω τα συγχαρητήριά μου για το νέο σας μυθιστόρημα “Οι Τρεις Άσοι” που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός. Τι σας ενέπνευσε για τη συγκεκριμένη ιστορία;

Παρ’ όλο που αυτό είναι κάτι που πάντα θέλουν οι αναγνώστες να γνωρίζουν, δεν υπάρχει πάντα καθαρή απάντηση να δώσω γιατί πολύ απλά….δεν θυμάμαι! Σπάνια μπορώ ν’ ανασύρω την συγκεκριμένη στιγμή που ένα βιβλίο γεννήθηκε, ίσως γιατί δεν είναι κάτι συγκεκριμένο αυτό που έδωσε το έναυσμα για την δημιουργία ενός νέου ταξιδιού. Συνήθως, όπως και στους τρεις Άσους, κάτι αιωρήθηκε, κάποιο συναίσθημα εγκλωβίστηκε, κάποιο άκουσμα πυροδότησε και το μυαλό άρχισε την αυτόνομη δράση του!

• Οι Τρεις Άσοι -ο Μάριος, ο Αρσένης και ο Δούκας- είναι αχώριστοι σε κάθε συμβάν που λαμβάνει χώρα στη ζωή τους και επισφραγίζουν τη φιλία τους με ένα τατουάζ. Εσείς πιστεύετε στο ιδανικό της φιλίας; Και αν ναι, μπορεί η φιλία να τεθεί για εσάς πιο πάνω και από τον έρωτα;

Φίλος είναι ο συγγενής που επιλέγεις να βάλεις στην ζωή και στην καθημερινότητά σου. Είναι ο άτυπος ψυχολόγος σου σε καλές και κακές στιγμές. Είναι το μαστίγιο όταν χρειάζεσαι κάποιον να σε κινητοποιήσει και η αγκαλιά όταν θέλεις να κλάψεις γιατί τσακίστηκες. Η φιλία ενέχει έρωτα έστω και σαν άρωμα που πλανάται. Δεν θ’ απαντήσω όμως για το ποιος είναι πιο πάνω… Οι δυνάμεις είναι εξίσου ισχυρές και καλό θα ήταν να βρίσκουμε την ισορροπία ανάμεσα σε σχέσεις με τέτοια δυναμική.

• Παραμένοντας στο ιδανικό της φιλίας πολύ ευφυής η σύλληψή σας να συνυπάρχουν στο ίδιο βιβλίο ένας νονός της νύχτας, ένας αστυνομικός και ένας παπάς... Τελικά η αληθινή φιλία υπερνικά όλα τα εμπόδια;

Φιλία που δεν υπερνικά εμπόδια, όποιας φύσης κι αν είναι, δεν αξίζει για ν’ αντέξει… Στην ζωή μας, πρέπει να έχουμε την δύναμη να γράφουμε επίλογο, όσο οδυνηρός κι αν είναι….

• Ενέχει η ιστορία των τριών άσων ψήγματα από την πραγματικότητα; Αν ναι, θα μας αποκαλύψετε ποια;

Χωρίς πολλά λόγια, η ιστορία των τριών Άσων είναι πέρα για πέρα, προϊόν μυθοπλασίας!

• Η Λυδία είναι η ντάμα που εισβάλλει στη ζωή του Δούκα και του Αρσένη. Πιστεύετε πως μία γυναίκα λειτουργεί συχνά ως μήλο της έριδας;

Μια γυναίκα, ανάμεσα στην αντρική φιλία, χωρίς ν’ αποτελεί μήλον της έριδος, γιατί τότε το θέμα στρέφεται αλλού, λειτουργεί ούτως ή άλλως ως καταλύτης. Αν είμαστε ειλικρινείς, ειδικά η γενιά μου, κανένας άντρας δεν κράτησε φίλο που δεν ενέκρινε η γυναίκα του!

• Ταυτιστήκατε περισσότερο με κάποιον από τους ήρωές σας στο συγκεκριμένο βιβλίο;

Δεδομένου ότι οι κύριοι ήρωες ήταν άντρες, όχι. Έδωσα όμως πολλά από μένα στις μάνες του βιβλίου….

• Ο Μάριος είναι ένας χαρακτήρας που προλαμβάνει διαξιφισμούς και φιλονικίες. Αυτό τον ρόλο θέλατε να του προσδώσετε; Είναι με λίγα λόγια ένας “από μηχανής θεός” που ρυθμίζει εντάσεις λόγω του θρησκευτικού του ρόλου;

Δεν είχε να κάνει με τον ιδιότητά του ως ιερέας, αλλά με τον χαρακτήρα του. Δεν έχετε προσέξει σε παρέες, ότι πάντα υπάρχει ένας πιο μετριοπαθής που…συντονίζει τους υπόλοιπους και λειτουργεί ως πυροσβέστης; Αυτό κάνει και ο Μάριος! Σε κάθε σχέση, δεν χωράνε πολλές φωτιές γιατί τότε το παρανάλωμα είναι κοντά….

• Για εσάς ο έρωτας είναι λυτρωτικός ή καταστροφικός;

Ο έρωτας έχει σαφέστατα χαρακτηριστικά και όλα οδηγούν συνήθως σε καταστροφή! Και μόνο ότι η είσοδος του σηματοδοτεί την έξοδο της λογικής και του αυτοσεβασμού, είναι αρκετό! Επιπλέον, πρέπει να ξεκαθαρίσουμε αν ο έρωτας είναι πλατωνικός ή οδηγεί σε σχέση. Γιατί αν είναι πλατωνικός είναι αιώνιος, δεδομένου ότι δεν υπάρχει φθορά. Αν οδηγήσει σε σχέση και δεν μετουσιωθεί σε κάτι πιο ουσιαστικό, κάτι πιο εποικοδομητικό, τότε επίσης η καταστροφή είναι παρούσα. Τέλος να θυμόμαστε ότι η γοητεία του έρωτα, είναι ότι δεν κρατάει για πάντα. Έχει την ταχύτητα και το φως μια αστραπής και τον κρότο ενός κεραυνού… Μαζί με την φωτιά του!

• Προτού ολοκληρώσουμε την συνέντευξη, θα ήθελα να σας ρωτήσω τι σχεδιάζετε με την συγγραφική πένα σας για το μέλλον... Και τι απόηχο άφησε σε εσάς ο κορονοϊός;

Το επόμενο βιβλίο έχει παραδοθεί ήδη στις εκδόσεις Ψυχογιός και θα κυκλοφορήσει του χρόνου τον Μάιο, αλλά είναι πολύ νωρίς να πούμε οτιδήποτε γι’ αυτό. Όσο για τον απόηχο του κορονοϊού…. Δεν υπάρχει απόηχος γιατί δεν πέρασε, δεν έφυγε! Είναι εδώ κι ας το έχουμε ξεχάσει! Ας περιμένουμε λοιπόν, να γίνει παρελθόν για ν’ αφήσει απόηχο, και όσο περιμένουμε, ας συνεχίσουμε να είμαστε υπεύθυνοι!

------------------------------------------------------------------------------------------

ΥΠΟΘΕΣΗ ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟΥ:

Γεννήθηκαν και οι τρεις την πρώτη του μηνός. Στα δέκα τους χρόνια συναντήθηκαν τυχαία μια νύχτα σ’ ένα αστυνομικό τμήμα κι έγιναν αχώριστοι από ιδιοτροπία της μοίρας. Ήταν πλέον Οι τρεις Άσοι. Πήραν δρόμους που τους έφεραν αντιμέτωπους και το μόνο τους μέλημα ήταν να διαφυλάξουν εκείνη την αλλόκοτη φιλία. Ένας ιερέας, ένας αστυνομικός κι ένας νονός της νύχτας… Τι πιθανότητες είχαν να συνεχίσουν την παράλληλη πορεία τους; Δοκιμάστηκαν σκληρά σε κάθε τους βήμα, αλλά άντεξαν. Μέχρι που μια Ντάμα ανακάτεψε ύπουλα την τράπουλα και έστησε το παιχνίδι.
Η μοίρα αποφάσισε να ρίξει ξανά τα χαρτιά όπως εκείνη ήθελε. Κράτησε στο μανίκι της κρυμμένους τρεις Άσους…

------------------------------------------------------------------------------------------

ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ:

Η ΛΕΝΑ ΜΑΝΤΑ γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη αλλά ήρθε στην Ελλάδα σε μικρή ηλικία. Σπούδασε νηπιαγωγός χωρίς ποτέ να θελήσει να ασκήσει το συγκεκριμένο επάγγελμα. Επί τρία χρόνια είχε δικό της θίασο κουκλοθέατρου, με έργα δικής της συγγραφής. Έχει δημοσιεύσει άρθρα σε τοπικές εφημερίδες και για δύο χρόνια διετέλεσε διευθύντρια προγράμματος σε ραδιοφωνικό σταθμό των βορείων προαστίων. Είναι παντρεμένη, έχει δύο παιδιά και μένει μόνιμα στο Καπανδρίτι. Βραβεύτηκε «Συγγραφέας της Χρονιάς» το 2009 και το 2011 από το περιοδικό Life & Style. To 2016 της απονεμήθηκε το Βραβείο Κοινού των βιβλιοπωλείων PUBLIC, στην κατηγορία «Ηρωίδα-Έμπνευση», για το μυθιστόρημά της ΜΙΑ ΣΥΓΓΝΩΜΗ ΓΙΑ ΤΟ ΤΕΛΟΣ. Βιβλία της έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά, στα ιταλικά, στα ισπανικά, στα τουρκικά, στα κινεζικά, στα αλβανικά, στα σερβικά και στα βουλγαρικά, ενώ συνολικά έχουν πουλήσει περισσότερο από 2 εκατομμύρια αντίτυπα στην Ελλάδα. Από τις Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ έχουν εκδοθεί δεκαέξι µυθιστορήµατά της, καθώς και δύο συλλογές διηγηµάτων.

Συνέντευξη με την συγγραφέα Ρένα Ρώσση Ζα'ί'ρη

Το μυθιστόρημα "Τιρκουάζ" της συγγραφέως Ρένας Ρώσση- Ζα'ί'ρη, που πρόσφατα κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Ψυχογιός, θα σας εκπλήξει με το θέμα του, τους χαρακτήρες και την γλαφυρότητα της γλώσσας του. Ένα χρώμα διαδραματίζει κεντρικό ρόλο στο έργο και καθορίζει τις πράξεις των ηρώων. Η συγγραφέας μίλησε στους Booklovers και τη Νέλλη Αλεξοπούλου για το έργο και την ζωή γενικότερα σε μια αποκαλυπτική συνέντευξη.

https://www.psichogios.gr/books/tirkoyaz.html

Τι σας ενέπνευσε να γράψετε το «Τιρκουάζ»;

Τα τόσα πολλά «γράμματα-πληγές» που διαβάζω καθημερινά. Από τους αναγνώστες μου, τους φίλους και τις φίλες μου. Μου ανοίγουν την καρδιά τους, μου μιλούν για τα τραύματα της παιδικής τους ηλικίας που έπαιξαν εξέχοντα ρόλο στην προσωπικότητά τους. Πολλοί γονείς μεταφέρουν αυτά τα τραύματα, κρύβουν ανείπωτα μυστικά, κουκουλώνουν πληγές της παιδικής τους ηλικίας. Άλλες επουλώνονται, άλλες όχι…

Ήταν ένας στόχος που με ξετρέλανε, που με προέτρεψε να χωθώ βαθιά στις προσωπικότητες των ηρώων μου. Ήταν ξόδεμα ψυχής για μένα και ευχαριστώ όλους τους φίλους και τις φίλες αναγνώστριες για την απίστευτή αποδοχή του καινούργιου μυθιστορήματός μου.

Βλέπουμε στο μυθιστόρημά σας τη σχέση γονέα- παιδιού. Είναι τα παιδιά καθρέφτες των γονέων τους; Μπορεί ένα πληγωμένο παιδί ως ενήλικας να επουλώσει τα ψυχικά τραύματά του;

Το παιδί μας μιμείται. Είναι ο καθρέφτης του γονιού. Η κληρονομικότητα επηρεάζει την προσωπικότητά του, τον σημαντικότερο ρόλο όμως τον έχουν τα πρότυπά του, οι γονείς του. Χρειάζεται ασφάλεια, ηρεμία, σωστή καθοδήγηση. Έχει ανάγκη, απόλυτη ανάγκη να νιώθει την αγάπη, μια άνευ όρων αγάπη. Που φαντάζει να μην είναι ποτέ, μα ποτέ, αρκετή. Η έλλειψή της το κάνει να υποφέρει κι αναπτύσσει διάφορες στρατηγικές που καθορίζουν το μέλλον του, μέχρι που ταξιδεύει στη φαντασία του για να την ανακαλύψει.

Από τη μια οι γονείς που παίζουν σωστά τον ρόλο τους, από την άλλοι οι τοξικοί γονείς.

Το παιδί μας φέρνει αντιμέτωπους με το παρελθόν μας. Για να το προστατεύσουμε πρέπει να αγαπήσουμε τον εαυτό μας. Όταν η μητέρα, όταν ο πατέρας αγκαλιάσει το παιδί του, όταν του πει «Σ’ αγαπώ», γιατρεύει τις όποιες πληγές, τις όποιες στενοχώριες, τα άγχη του. Ηρεμεί ό,τι κι αν το έχει τρομοκρατήσει κι αφήνει αποτυπώματα αγάπης στην ψυχή του, αποτυπώματα που κρατάνε μια ζωή.

Η ψυχή, το μυαλό ακόμα και το κορμί αποθηκεύουν όλα τα βιώματα της ζωής μας. Οι απωθημένοι πόνοι, μας σπρώχνουν ασυνείδητα να χαρίσουμε πόνο και δυστυχία. Κι η θεραπεία της ψυχής είναι δύσκολη, απαιτητική και εστιάζει σε μια και μόνο λέξη, την αγάπη.

Γι’ αυτό και το «Τιρκουάζ» φωνάζει πως ποτέ δεν είναι αρκετό ένα «Σ’ αγαπώ». Ποτέ δεν είναι αρκετή μια αγκαλιά.

Κι η αγάπη είναι η μόνη που μας ανασταίνει.

Γράφετε στην εισαγωγή σας: «Μας αξίζει μια ζωή πλημμυρισμένη ομορφιά... ». Τι είναι για εσάς μια όμορφη ζωή;

Το να μάθουμε από μικρούλια να μην καταπιέζουμε όλα όσα νιώθουμε. Να αφαιρέσουμε τη μάσκα, να παρουσιάζουμε το αληθινό πρόσωπό μας, να μη θάβουμε τον θυμό και τον φόβο μας. Να διαταράξουμε τις ισορροπίες, να μην αποξενωνόμαστε.

Κανένας μας δεν είναι παγιδευμένος.

Μας αξίζει μια ζωή πλημμυρισμένη ομορφιά κι εσωτερική ισορροπία κι αυτό σημαίνει πως πρέπει πάντα να ακολουθούμε το χρώμα της δικής μας καρδιάς. Να γίνουμε πρωταγωνιστές της ζωής μας, μην αφήνουμε κανέναν άλλο να καταλάβει τη θέση που μας ανήκει.

Οι ήρωες σας επιζητούν δόξα, πλούτο, ηρεμία, αγάπη, ομορφιά. Τι κάνει έναν άνθρωπο πραγματικά όμορφο;

Παλεύει με το ερωτικό απωθημένο το καινούργιο μυθιστόρημά μου, με τον πόνο και τις αμφιβολίες που το συντροφεύουν. Ψάχνει την ευτυχία στους ανθρώπους, γιατί η χαρά δε μετριέται με τη σπατάλη της ψυχής. Θυμάται παιδικές ηλικίες που είναι γραμμένες με χρώμα ανεξίτηλο στο νου και στην καρδιά. Κι όπως το χρώμα του ουρανού και της θάλασσας, ταξιδεύει σε πολλές πόλεις της Ελλάδας και του εξωτερικού, δροσίζεται σε πεντακάθαρα νερά, ανασαίνει χρώματα κι αρώματα.

Οι ήρωές μου δεν επιζητούν τη δόξα και τον πλούτο, μπορεί για λίγο να διαφαίνεται κάτι τέτοιο ανάλογα με τον τρόπο που έχουν μεγαλώσει, αλλά όλοι, μα όλοι λαχταρούν την αγάπη. Γιατί η αγάπη έχει τον πρώτο λόγο στο συγγραφικό μου έργο, τον πρώτο λόγο στη ζωή μου.

Είναι ο μοναδικός μας δρόμος. Κι είναι μονόδρομος. Για να αγαπήσουμε και να μας αγαπήσουν ερχόμαστε σε αυτή τη ζωή. Είναι αυτό που μας κάνει ευτυχισμένους, που μας εξυψώνει, που μας καθοδηγεί…

Η μικρή Κλέλια αναρωτιέται: «Μπορείς να ζήσεις μια ολόκληρη ζωή με κάποιον που δεν αγαπάς;» Εσείς τι θα της απαντούσατε;

Ναι, δυστυχώς, μπορείς, όταν το επιβάλλεις στον εαυτό σου. Όταν δεν έχεις μάθει να τον αγαπάς και να τον σέβεσαι, όταν συμβιβάζεσαι σε έναν γάμο χωρίς έρωτα για «χάρη» των παιδιών, νομίζοντας εσφαλμένα πως έτσι εξασφαλίζεις την ψυχική τους ηρεμία. Ζώντας μια ολόκληρη ζωή με κάποιον που δεν αγαπάς, γίνεσαι ένα με τη σκοτεινιά της ψυχής, καταδικάζεις τον εαυτό σου σε μια ζωή ανούσια… Όπως ακριβώς και η Εύα, μια από τις ηρωίδες μου στο «Τιρκουάζ»!

Θίγετε και το ζήτημα της διαφορετικότητας με τον μιγάδα Νικόλα. Ποια θα πρέπει να είναι η στάση μας απέναντι σε καθετί διαφορετικό;

Καθετί το διαφορετικό μας τρομάζει, μας κάνει να νιώθουμε ανασφαλείς. Είμαστε προκατειλημμένοι απέναντι σε καθετί διαφορετικό, νιώθοντας πως έτσι μεγαλώνει η αυτοεκτίμησή μας. Όσο πιο μικροί είμαστε όμως τόσο και πιο ανεκτικοί στη διαφορετικότητα. Οι αντιλήψεις των ενηλίκων είναι αυτές που διαφοροποιούν τις απόψεις των παιδιών κι οι γονείς αλλά και οι εκπαιδευτικοί διαδραματίζουν μεγάλο ρόλο στην αποδοχή της διαφορετικότητας που τελικά αποτελεί τη γοητεία της ζωής.

Γιατί η διαφορετικότητά μας είναι που μας κάνει όλους ξεχωριστούς.

Αναφέρεστε και στην φιλία και την προδοσία, όταν περιγράφετε τη σχέση Θάλειας- Κλέλιας. Ποιος είναι αληθινός φίλος για εσάς;

Είναι αυτός που σε προτρέπει να είσαι ο εαυτός σου, που σε βοηθάει να αγαπήσεις τα σωστά και τα λάθη σου, που σε ενθαρρύνει ακόμα κι όταν βρίσκεσαι σε άσχημη ψυχολογική κατάσταση, που σε σέβεται, που σε προτρέπει να ανακαλύπτεις καθημερινά την καλύτερη πλευρά του εαυτού σου.

Οι χαρακτήρες στο μυθιστόρημά σας προσπαθούν να συντονιστούν με την ψυχή τους. Άλλοι το καταφέρνουν ενώ άλλοι αποτυγχάνουν. Είναι δυνατός ο συντονισμός με την ψυχή μας και πώς μπορούμε να οδηγηθούμε σε αυτόν;

Το μονοπάτι που μας οδηγεί στον συντονισμό με την ψυχή μας, είναι η ανακάλυψη της αλήθειας μας. H επαφή μας με τον πόνο, τη θλίψη, τη μοναξιά, είναι αναπόφευκτη κάποια στιγμή στη ζωή μας. Πρέπει όμως να μάθουμε να αποδεχόμαστε τα συναισθήματά μας, μαθαίνοντας σιγά σιγά τον ίδιο μας τον εαυτό, κάθε πτυχή της ύπαρξής μας.

Ποιοι είμαστε; Τι προσδοκούμε; Τι μας κάνει ευτυχισμένους;

Πετώντας από πάνω μας όλα τα βαρίδια του παρελθόντος, αφήνοντας πίσω μας όλους τους σκληρούς κανόνες που μας έχουν επιβάλλει και κοιτάζοντας μπροστά, δεν αφήνουμε και την ευτυχία να ξεφύγει από τα χέρια μας.

Μόνο όταν συνειδητοποιήσουμε ποιοι είμαστε πραγματικά, μόνο τότε θα ανακαλύψουμε το πραγματικό νόημα της ζωής.

Βασικό στοιχείο του έργου σας είναι η συγχώρεση. Πόσο δύσκολο είναι να συγχωρέσεις όσους σε πλήγωσαν βαθιά;

Είναι απίστευτα δύσκολο, αλλά απαραίτητο να συγχωρήσεις για τον ίδιο σου τον εαυτό πρώτα από όλα. Χρειάζεται χρόνος, είναι όμως τόσο λυτρωτικό. Αγκαλιάζοντας τις αδυναμίες των συνανθρώπων μας αναπτύσσεται η αυτοπεποίθησή μας. Κι όταν μάθουμε να συγχωρούμε τα λάθη των άλλων, συγχωρούμε και τα δικά μας.

Όταν προσφέρουμε αγάπη, μας κατακλύζει η αγάπη.

Έχετε σκεφτεί το επόμενο σας βιβλίο;

Συνεχίζω να βουτάω στη θάλασσα της γραφής, μια και η γραφή είναι η ανάσα μου. Από τον περασμένο Οκτώβριο γράφω το καινούργιο μυθιστόρημά μου που θα κυκλοφορήσει από τις εκδόσεις Ψυχογιός τον Μάιο του 2021, με ηρωίδα, την Ολίβια, μια γυναίκα αστυνομικό που πρωτοεμφανίστηκε στο «Τιρκουάζ». Την έχω λατρέψει την πρωταγωνίστριά μου και την αφήνω να με παρασύρει σε απίστευτες περιπέτειες ψυχής.

ΥΠΟΘΕΣΗ ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟΥ

Υπάρχει το άσπρο. Υπάρχει το μαύρο. Κι ανάμεσά τους το τιρκουάζ. Το δαχτυλίδι που είχε επιλέξει ο Στέφανος να χαρίσει και στις τρεις αδελφές. Στη δύστροπη Ερατώ, στη δυναμική Κλέλια, στην ντελικάτη Μάιρα, τα κορίτσια του. Είχε τον τρόπο του με τις γυναίκες ο Στέφανος. Τις έκανε να νιώθουν όμορφα, να αισθάνονται μοναδικές.
Τη μία την παντρεύτηκε.
Την άλλη την ερωτεύτηκε.
Την τρίτη τη βίασε.

Το τιρκουάζ, ένα λαμπερό χρώμα που συμβολίζει την αλήθεια. Και την αγνότητα. Το τιρκουάζ, ένα σκοτεινό χρώμα που βουτάει σε αλήθειες ψυχής. Γιατί η ζωή έχει πάντα δύο όψεις. Γιατί κάθε ιστορία κρύβει πολλές πλευρές και βαθιά χτυποκάρδια. Άλλωστε, από το μεθύσι του έρωτα δεν είναι καμωμένη η ευτυχία;

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ

Η ΡΕΝΑ ΡΩΣΣΗ-ΖΑΪΡΗ γεννήθηκε στην Αθήνα. Είναι κόρη του Νικόλαου Ρώσση, των φερώνυμων εκδόσεων, ενώ παππούς της ήταν ο φιλόλογος και συγγραφέας Ιωάννης Θ. Ρώσσης. Αποφοίτησε από το Αμερικανικό Κολέγιο Θηλέων, τη Σχολή Νηπιαγωγών Αθηνών και το Lοndon Montessori Centre. Εργάστηκε ως νηπιαγωγός, αλλά και ως υπεύθυνη εκδόσεων. Έχει γράψει 15 βιβλία για ενηλίκους και πάνω από 150 παιδικά βιβλία. Το 2015 της απονεμήθηκε το Βραβείο Λογοτεχνίας από τον Όμιλο Γυναικών Πειραιά «Εξάλειπτρον» για το συγγραφικό της έργο, σε συνδυασμό με τη μεγάλη απήχησή του και τη διαδραστική της σχέση με τους αναγνώστες της, καθώς και το βραβείο κοινού των βιβλιοπωλείων PUBLIC, στην κατηγορία «Ο πιο ερωτικός χαρακτήρας», για το μυθιστόρημά της ΔΙΔΥΜΑ ΦΕΓΓΑΡΙΑ, το οποίο μεταφέρθηκε και στην τηλεόραση. Όλα τα μυθιστορήματά της κυκλοφορούν από τις Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ. Είναι παντρεμένη και έχει δύο παιδιά.

Νεοελληνική Γλώσσα και Λογοτεχνία Γ Λυκείου, Εκδόσεις Χατζηθωμάς

Βιβλιοκριτική για την νέα τρίτομη σειρά των Εκδόσεων Χατζηθωμάς “Νεοελληνική Γλώσσα και Λογοτεχνία Γ Λυκείου”

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Η νέα τρίτομη σειρά “Νεοελληνική Γλώσσα και Λογοτεχνία Γ Λυκείου” σύμφωνα με το νέο σύστημα εξέτασης 2020-2021, από τις εκδόσεις Χατζηθωμά, είναι ένα πλήρες εγχειρίδιο για την προετοιμασία των υποψηφίων στο μάθημα της νεοελληνικής γλώσσας και λογοτεχνίας.

http://www.xatzithomas.gr/eshop/product_info.php?products_id=119

Η σειρά αφορά τα Γενικά Λύκεια (ΓΕΛ) και αποτελείται από τρία βιβλία, το Α΄ Τεύχος, το Β΄ Τεύχος και το Βιβλίο Απαντήσεων. Συγκεκριμένα, στο Α΄ Τεύχος περιλαμβάνεται όλη η θεωρία για τη Νεοελληνική Γλώσσα και επιμέρους ασκήσεις για την εμπέδωσή της. Έτσι, καλύπτεται η θεωρία της περίληψης σύμφωνα με τον νέο τρόπο εξέτασης, η θεωρία για τα κειμενικά είδη (αφήγηση, περιγραφή, επιχειρηματολογία, εξήγηση, οδηγίες) και για τους κειμενικούς τύπους (δοκίμιο, άρθρο, επιφυλλίδα, επιστολή, ομιλία, ημερολόγιο, κριτική, βιογραφικά είδη, πολυτροπικά κείμενα). Έπειτα, αναλύεται το θέμα της κατανόησης κειμένου, η παράγραφος, η γλώσσα, η πειθώ και η παραγωγή λόγου συμπεριλαμβανομένης και της θεωρίας για το επικοινωνιακό πλαίσιο. Σε αυτό το Α΄ Τεύχος εμπεριέχεται ακόμα η θεωρία για το ερμηνευτικό σχόλιο και τους κειμενικούς δείκτες, ούτως ώστε οι υποψήφιοι να είναι σε θέση να απαντήσουν στο απαιτητικό θέμα Γ, που βαθμολογείται με 15 μονάδες. Επομένως, στο βιβλίο αυτό οι καθηγητές θα έχουν τη δυνατότητα να καλύψουν όλο το υλικό που σχετίζεται με το Ερμηνευτικό Σχόλιο, καθώς καταγράφεται βήμα-βήμα η διαδικασία σύνθεσής του με τη χρήση αρκετών παραδειγμάτων.

Όσον αφορά το Β΄ Τεύχος της σειράς είναι σημαντικό να σημειωθεί πως καλύπτεται η ύλη 88 θεματικών ενοτήτων/εννοιών που αφορούν και τις τρεις τάξεις του Λυκείου. Μάλιστα, οι συγγραφείς του βοηθήματος προσεγγίζουν σφαιρικά και εμπεριστατωμένα κάθε θέμα για έναν γνήσιο προβληματισμό που θα οξύνει την κριτική ικανότητα των μαθητών. Σε αυτό το τεύχος, οι εκπαιδευτικοί μπορούν να επιλέξουν ανάμεσα στα 48 Κριτήρια Αξιολόγησης που είναι διαμορφωνένα σύμφωνα με τα νέα δεδομένα. Μάλιστα, στα κριτήρια δίνεται η δυνατότητα επιλογής επιπλέον ασκήσεων στο Θέμα Β της Νεοελληνικής Γλώσσας για περαιτέρω εξάσκηση των μαθητών. Οι ασκήσεις που πλαισιώνουν τα κείμενα των Κριτηρίων εστιάζουν στον συνδυασμό των θεμάτων της θεωρίας που έχουν διδαχτεί οι μαθητές στο Α΄ Τεύχος.

Καταληκτικά, η σειρά ολοκληρώνεται με το Βιβλίο Απαντήσεων, στο οποίο εμπεριέχονται οι απαντήσεις των ασκήσεων της θεωρίας και των κριτηρίων αξιολόγησης, καθώς επίσης σχεδιαγράμματα έκθεσης.

Κοντολογίς, η νέα τρίτομη σειρά Νεοελληνικής Γλώσσας και Λογοτεχνίας για τη Γ΄ Λυκείου είναι ένα επιμελημένο και άρτια δομημένο έργο που λειτουργεί ως αρωγός στην προετοιμασία των μαθητών για τις πανελλήνιες εξετάσεις, αλλά και των εκπαιδευτικών στη διδασκαλία του μαθήματος και την οργάνωση του διδασκαλικού τους έργου.

Συμβουλές προς τους υποψηφίους των πανελλαδικών εξετάσεων

Καθώς πλησιάζει η έναρξη των πανελλαδικών εξετάσεων την Δευτέρα 15 Ιουνίου, κορυφώνεται η αγωνία μαθητών και γονέων, καθώς όλοι στοχεύουν στην ανταμοιβή των κόπων τους και σε καλά αποτελέσματα που θα τους δώσουν το εισιτήριο για την Τριτοβάθμια Εκπαίδευση. Στο πλαίσιο αυτό, οι περισσότεροι υποψήφιοι έρχονται αντιμέτωποι με το άγχος.

Εδώ αξίζει να επαναπροσδιοριστεί ο όρος αυτός που προκαλεί πανικό στο άκουσμά του. Καταρχάς, το άγχος είναι μια φυσιολογική αντίδραση, όταν αντιμετωπίζουμε κάποια πρόκληση. Έτσι, μέχρι ενός σημείου μπορεί να είναι δημιουργικό, γιατί μας ενεργοποιεί να υλοποιήσουμε τους στόχους μας. Τι γίνεται όμως, όταν ξεπερνάει το όριο; Υπάρχουν τρόποι να το ελέγξουμε;

Γενικώς πριν τις εξετάσεις, καλό είναι οι μαθητές να οργανώσουν τις επαναλήψεις τους. Πιστέψτε με, έχετε ήδη αφομοιώσει την ύλη και αποτελεί κτήμα σας. Δεν πρόκειται να την ξεχάσετε ξαφνικά! Θυμηθείτε ότι έχετε γράψει άπειρα διαγωνίσματα και έχετε κάνει άπειρες ασκήσεις. Έπειτα, αν νιώσετε υπερένταση, κάντε λίγη γυμναστική να εκτονωθείτε. Επίσης, δώστε έμφαση στην διατροφή σας και στον περιορισμό της καφεΐνης.

Μια μέρα πριν τις εξετάσεις, προετοιμαστείτε κατάλληλα από το προηγούμενο βράδυ. Δηλαδή, διαλέξτε τι θα φορέσετε, τι θα πάρετε μαζί σας (3 στιλό, μολύβι, γόμα, μπουκαλάκι νερό, ρολόι, ένα φυλακτό), όμως μην πάρετε μαζί σας βιβλία!

Την ημέρα των εξετάσεων φάτε ένα καλό πρωινό και επαναλάβετε «θα τα καταφέρω!» Όταν φτάσετε στο σχολείο, συζητήστε γενικά με τους συμμαθητές σας και μην συζητάτε θέματα. Είναι φυσιολογικό να αγχώνεστε, όμως να θυμάστε ότι έχετε προετοιμαστεί κατάλληλα. Όταν πάρετε τα θέματα, διαβάστε προσεκτικά τις εκφωνήσεις και μην βιάζεστε. Αν νιώσετε αγωνία, πάρτε μια βαθιά εισπνοή και σκεφτείτε κάτι θετικό π.χ. το καλοκαίρι που έρχεται μπροστά σας!

Αγαπητά μου παιδιά, πάνω από όλα να πιστεύετε στον εαυτό σας! Σας εύχομαι ολόψυχα καλή επιτυχία! Θέλω να θυμάστε ότι η αισιοδοξία είναι η πίστη που οδηγεί στην επιτυχία. Και επιτυχία σημαίνει πρωτίστως προσωπική ευτυχία και όχι ένα τεράστιο βιογραφικό! Γι’αυτό πάνω από όλα σας εύχομαι υγεία και να μην ξεχνάτε να χαμογελάτε πάντα!

Αφιερωμένο στους μαθητές μου αλλά και σε όλους τους υποψηφίους!

Φιλόλογος Νέλλη Αλεξοπούλου