Συνέντευξη με τη συγγραφέα Ρένα Ρώσση-Ζα'ί'ρη

Το βιβλίο "αστέρια ΣΤΗΝ ΑΜΜΟ" της συγγραφέως Ρένα Ρώσση-Ζα'ί'ρη, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός, είναι ένα συγκλονιστικό κοινωνικό μυθιστόρημα που θα σας ταξιδέψει και θα σας συναρπάσει με τις ανατροπές του. Η συγγραφέας μίλησε στους Booklovers και τη Νέλλη Αλεξοπούλου για την πλοκή του έργου και την ζωή γενικότερα.

 https://www.psichogios.gr/books/asteria-sthn-ammo.html

Καταρχάς, θα ήθελα να σας εκφράσω τα θερμά μου συγχαρητήρια για το μυθιστόρημα «Αστέρια στην Άμμο» και δεύτερον, να σας ευχαριστήσω για την παραχώρηση αυτής της συνέντευξης.

Ένα μεγάλο ευχαριστώ κι από μένα για τις ερωτήσεις σας, για τα πολύτιμα λόγια σας. Τιμή μου που δίνω συνέντευξη για την αγαπημένη ομάδα BOOKLOVERS, την αγάπη μου σε όλα τα μέλη της. Τα συγχαρητήριά μου στην ομάδα για το σεβασμό και την τρυφερότητα με την οποία αντιμετωπίζει όλους τους συγγραφείς.

Στο έργο σας βαραίνει ιδιαίτερα η ευθύνη του γονέα για τη μετέπειτα εξέλιξη του παιδιού. Μπορεί κανείς να ξεφύγει από τα λάθη των γονιών του και πόσο σημαντικό ρόλο παίζουν αυτοί στη ζωή του;

Η καθημερινή μας ζωή είναι πλημμυρισμένη αμέτρητα συναισθήματα. Αγάπη, τρυφερότητα, καλοσύνη, οργή, μίσος, ζήλια, κακία… Με ποια συναισθήματα ακριβώς θα είναι γεμάτη η σελίδα κάθε ανθρώπου, εξαρτάται από την παιδική του ηλικία. Εξαρτάται από την οικογένειά του. Η αγάπη και η ασφάλεια που εισπράξαμε στην παιδική μας ηλικία παίζουν τεράστιο ρόλο στη μετέπειτα ζωή μας. Είμαστε όσα μας έχουν συμβεί. Δύσκολα μπορούμε να αγνοήσουμε όλα όσα μας στοιχειώνουν, να ξεφύγουμε από τα λάθη που έκαναν οι γονείς μας. Τα εξωτερικά χαρακτηριστικά μας αλλάζουν τόσο εύκολα. Ο εσωτερικός μας όμως κόσμος, όχι. Τα παιδικά μας χρόνια, οι εμπειρίες μας, όσα μας διαμόρφωσαν, βάρη ασήκωτα είναι και τα κουβαλάμε μαζί μας.

Πολλές φορές οι γονείς χρησιμοποιούν τα παιδιά τους για να λυτρωθούν, όπως ακριβώς και στο μυθιστόρημά μου. Είναι απάνθρωπο, είναι έγκλημα να μαυρίζεις την καθάρια ψυχή ενός παιδιού, να σκοτεινιάζεις την αθωότητά του. Να φορτώνεις στους ώμους του το δικό σου μίσος, τα δικά σου όνειρα που έγιναν θρύψαλα, ακόμα και τις δικές σου αυταπάτες.

Είμαστε άραγε καταδικασμένοι να συνεχίσουμε τα λάθη των γονιών μας; Τι είναι άραγε αυτό που θα μπορούσε να μας αποτρέψει; Σίγουρα τους μοιάζουμε σε πολλά, αλλά τίποτα δεν είναι αναπόφευκτο. Οι προσωπικές μας εμπειρίες μας χαρίζουν δυνατότητες να αναπτύξουμε τη δική μας προσωπικότητα, να μεγαλώσουμε τα παιδιά μας διαφορετικά από τους γονείς μας. Μας βοηθούν να αποκτήσουμε επίγνωση για τα λάθη τους, να συνειδητοποιήσουμε πόσο πολύ μας πλήγωσαν και να προσπαθήσουμε να μην αναθρέψουμε έτσι τα δικά μας παιδιά. Οι σχέσεις μας μαζί τους πρέπει να βασίζονται στην αγάπη, στην κατανόηση, στην εμπιστοσύνη, στην οικειότητα.

Η αγάπη έχει εξέχουσα θέση στο μυθιστόρημά σας. Ο δρόμος προς την αγάπη είναι επίπονος; Τι μπορεί κανείς να ανακαλύψει στο ταξίδι αυτό;

Ο μοναδικός δρόμος της της ζωής μας ολόκληρης, είναι η αγάπη.

Κι είναι μονόδρομος. Κι είναι επίπονος.

Ταξιδεύοντας όμως στον δρόμο της αγάπης, ανακαλύπτουμε πως τα θεραπεύει όλα. Βάλσαμο είναι. Επουλώνει τις πληγές, λειαίνει τη σκληράδα της ζωής. Κι έχει τόση, μα τόση δύναμη που μπορεί, ναι, μπορεί, να κατεβάσει στη γη όλα τα αστέρια του ουρανού, να γεμίσει με αυτά τις χούφτες μας…

Τι σας ενέπνευσε να δημιουργήσετε τον χαρακτήρα του πατέρα της Αλεξίας, του Ιάκωβου;

Είναι παράξενος, είναι μαγικός ο τρόπος με τον οποίο το ένα μυθιστόρημα με οδηγεί σε κάποιο άλλο. Τα «Δίδυμα Φεγγάρια», είναι ένας σταθμός στη συγγραφική μου καριέρα. Από την πρώτη στιγμή που κυκλοφόρησε μέχρι και σήμερα, οι αναγνώστες φίλοι μου με εμπιστεύονται, μου ανοίγουν διάπλατα την καρδιά τους. Μου γράφουν την ιστορία της ζωής τους. Χαρές και λύπες, δοκιμασίες και συμφορές, ψέματα κι αλήθειες πονεμένες, όλα όσα γεύτηκαν. Με την παράκληση να γίνουν μυθιστόρημα.

Με συγκινούν απίστευτα. Όμως είναι πολύ δύσκολο να επωμιστώ το βάρος μιας τέτοιας ευθύνης. Πίστευα πως δε θα τολμούσα να γράψω ξανά μια αληθινή ιστορία, μέχρι που βρέθηκα για εκδήλωση βιβλίου σε μια από τις αγαπημένες μου πόλεις κάπου στην ηπειρωτική Ελλάδα, μέχρι που μίλησα με έναν ηλικιωμένο άντρα. Θα πρέπει να πλησίαζε τα ογδόντα του χρόνια, ίσως και να τα ξεπερνούσε. Κι όμως εξέπεμπε λάμψη, γοητεία και μια απίστευτη ηρεμία. Κάτι που μόνο οι πραγματικά ευτυχισμένοι άνθρωποι εκπέμπουν. Μου έδωσε το χέρι του, μου συστήθηκε. Και με μάγεψε με όσα μου διηγήθηκε.

Κουβεντιάσαμε αρκετές ώρες. Που πέρασαν χωρίς να το καταλάβω. Κι όταν τον αποχαιρέτισα τον ευχαρίστησα μονάχα. Χωρίς να του υποσχεθώ τίποτα. Λατρεύω την αλήθεια. Δε άντεχα να του χαρίσω ψεύτικες ελπίδες.

Σιγά σιγά, με τα αλλεπάλληλα ταξίδια μου στην Ελλάδα, τον έβγαλα από το μυαλό μου. Έτσι νόμισα. Γιατί είχε ήδη ρίξει τον σπόρο του μέσα μου. Η πραγματική ιστορία της ζωής του, κλωθογύριζε στο μυαλό μου, γινόταν σιγά σιγά κομμάτι μου. Ακολουθούσα τα δικά του ψίχουλα ζωής, αυτά που είχε ρίξει στο διάβα μου, σαν να ήταν ο δικός μου ο Κοντορεβιθούλης.

Κι έτσι βούτηξα στ’ «Αστέρια στην άμμο».

Κι έτσι, μέσα από την γνωριμία μου με τον Ιάκωβο, την εμπειρία μου ως παιδαγωγός και τον αντίκτυπο που έχουν στα παιδιά τα λάθη των γονέων, πάλεψα να σμιλέψω και τον χαρακτήρα του, με βάση το πώς αντέδρασε στην πορεία της ζωής του, το πώς φέρθηκε στις κόρες του.

Οι ήρωές σας κυνηγούν την ευτυχία. Τι σημασία έχει αυτή η λέξη για εσάς;

Όλοι οι ήρωές μου, προσπαθούν να αγγίξουν τ’ αστέρια… Να καταλάβουν δηλαδή τον εαυτό τους και να τον αποδεχτούν, να αποτινάξουν από πάνω τους τα λάθη των γονέων τους, να συναντήσουν την αληθινή αγάπη.

Ευτυχία για μένα σημαίνει: Να αγαπάς και να σε αγαπούν.

Η Αλεξία στην αρχή του έργου έχει απίστευτα ερωτήματα για όλα αυτά που συμβαίνουν και νιώθει μόνη και απελπισμένη. Τι μπορεί να κάνει κανείς για να φύγει από το σκοτάδι τέτοιων συναισθημάτων και να οδηγηθεί στο φως;

Η Αλεξία αναρωτιέται αν είναι δυνατόν να τελειώνει έτσι εύκολα η ευτυχία, αν έτσι συμβαίνει στη ζωή. Τη μια μέρα είναι άσπρη και την άλλη γίνεται κατάμαυρη. Πονάει, υποφέρει, κλείνεται στον εαυτό της. Δεν έχει κανέναν κοντά της να απαλύνει τις απεγνωσμένες κραυγές της ψυχής της, δεν έχει κανέναν να της απαντήσει σε τόσα και τόσα αναπάντητα ερωτήματα. Νιώθει μόνη και εγκαταλειμμένη.

Όμως ο Θεός δεν τα αφήνει μόνα τους αυτά τα παιδιά, τα παιδιά τα πληγωμένα. Στέλνει στον δρόμο τους ανθρώπους μέντορες, φίλους ή συγγενείς που στέκονται δίπλα τους και τα βοηθούν να μεταμορφώσουν σε αγκαλιές τον ίδιο τους τον πόνο. Ώσπου να συνειδητοποιήσουν ότι μόνο με την προσωπική τους ολοκλήρωση μπορεί να οδηγηθούν στο φως.

Είναι δύσκολος ο αγώνας της ανακάλυψης του εαυτού μας. Πρέπει να αγαπήσουμε αυτό που είμαστε. Χωρίς να ξεχνάμε πως όλα ξεκινούν από μας και καταλήγουν σε μας…

Ο έρωτας έχει επίσης κεντρικό ρόλο. Πώς θα τον περιγράφατε με λίγα λόγια;

Πιστεύω απόλυτα στον έρωτα κι όταν τον περιγράφω δανείζομαι τα λόγια του λατρεμένου Νίκου Καζαντζάκη: «Έρωτας είναι η αναπνοή του Θεού πάνω στη γη».

Πιστεύετε στην προδιαγεγραμμένη μοίρα ή στην ελεύθερη βούληση του ανθρώπου;

Αν θεωρήσω πως προδιαγεγραμμένη μοίρα κάθε ανθρώπου είναι το πόσα σφάλματα έκαναν οι γονείς του, τα οποία και οφείλει να πληρώσει, όπως έγινε με τους ήρωές μου στα «Αστέρια στην άμμο», αναρωτιέμαι αν είμαστε καταδικασμένοι να συνεχίσουμε τα λάθη τους, να συνεχίζουμε να διαιωνίζουμε τα πρότυπά τους; Τι είναι άραγε αυτό που θα μπορούσε να μας αποτρέψει; Σίγουρα τους μοιάζουμε σε πολλά, αλλά τίποτα δεν είναι αναπόφευκτο. Οι προσωπικές μας εμπειρίες μας χαρίζουν δυνατότητες να αναπτύξουμε τη δική μας προσωπικότητα, να μεγαλώσουμε τα παιδιά μας διαφορετικά από τους γονείς μας. Μας βοηθούν να αποκτήσουμε επίγνωση για τα λάθη τους, να συνειδητοποιήσουμε πόσο πολύ μας πλήγωσαν και να προσπαθήσουμε να μην αναθρέψουμε έτσι τα δικά μας παιδιά. Οι σχέσεις μας μαζί τους πρέπει να βασίζονται στην αγάπη, στην κατανόηση, στην εμπιστοσύνη, στην οικειότητα.

«Το παρελθόν φυγείν αδύνατον»: Συμφωνείτε με αυτή την άποψη; Έχει τόσο βαριά επίδραση το παρελθόν, ώστε ο άνθρωπος να μην μπορεί να ξεφύγει από αυτό;

Όχι, δεν πιστεύω στο πεπρωμένο. Αλλά και πάλι στα λόγια του Νίκου Καζαντζάκη: «Ξέρεις πως εσύ, όχι η μοίρα, όχι η τύχη, μήτε οι άνθρωποι γύρω σου, εσύ μονάχα έχεις, ό,τι και αν κάμεις, ό,τι και αν γίνεις, ακέραιη την ευθύνη».

Είναι δύσκολη, τόσο δύσκολη και τόσο παράξενη η εποχή που ζούμε. Αντιμετωπίζουμε το κάθε τι γεμάτοι καχυποψία και κατήφεια, μελαγχολούμε, χάνουμε το κουράγιο μας, παρατούμε τις προσπάθειες, πιστεύουμε στο απόλυτο του πεπρωμένου μας. Και τα βλέπουμε όλα μαύρα και θλιβερά, ακόμα κι αν δεν είναι. Ζούμε σε μια εποχή πλημμυρισμένη άγχος. Τα πάντα γύρω μας, παράλογα ή μη, επιδρούν ραγδαία στη συναισθηματική μας κατάσταση. Κι όμως είναι στο χέρι μας να ερωτευτούμε τη ζωή, να νιώσουμε στ’ αλήθεια τυχεροί. Γιατί είμαστε. Κι η αισιοδοξία, επιλογή μας είναι.

Η Αλεξία μεγαλώνει μέσα σε ψέματα. Πολλοί στο έργο σας φορούν προσωπείο. Πώς μπορεί κανείς να διακρίνει το ψέμα από την αλήθεια και τι δύναμη έχει η συγχώρεση ενός μεγάλου ψέματος;

H αλήθεια είναι πρωταγωνίστρια της ιστορίας, της μοίρας των ηρώων μου. Κάποια στιγμή ξετρυπώνει μέσα από τις σκιές κι ανατρέπει το μονοπάτι της ζωής τους.

Πρέπει στ’ αλήθεια να παλέψουμε, όπως και η Αλεξία, για να ανακαλύψουμε την αλήθεια, να ξετρυπώσουμε τα ψέματα στις διαπροσωπικές, στις φιλικές, στις ερωτικές, στις κοινωνικές μας σχέσεις. Κι αν ανακαλύψουμε κάποια στιγμή πως μας είπαν ψέματα όσοι αγαπάμε; Τότε τι συμβαίνει; Πόσο διαταράσσεται η συναισθηματική μας ισορροπία, τι παθαίνουμε όταν γκρεμίζεται ολόκληρος ο κόσμος κάτω από τα πόδια μας, όταν νιώθουμε απροστάτευτοι σε έναν άνεμο αντάρτη, όταν όλα γύρω μας είναι ένα ψέμα;

Λυτρωνόμαστε μονάχα όταν καταφέρουμε να αγαπήσουμε τον εαυτό μας. Με τα θετικά και τα αρνητικά του. Με τις δικές μας απόλυτες αλήθειες ζωής.

Και τότε είναι που είμαστε έτοιμοι να συγχωρήσουμε.

Δεν είναι εύκολη η συγχώρεση, χρειάζεται δύναμη και ψυχικά αποθέματα. Μόλις καταφέρουμε όμως να συγχωρέσουμε, ελευθερωνόμαστε, γαληνεύουμε, ανοίγουμε νέους ορίζοντες στη ζωή μας.

Ποιο είναι το επόμενο συγγραφικό σας βήμα; Μπορείτε να μας πείτε λίγα λόγια για το νέο σας βιβλίο;

«Υπάρχει το άσπρο. Υπάρχει το μαύρο. Κι ανάμεσά τους το τιρκουάζ. Το δαχτυλίδι που είχε επιλέξει ο Στέφανος να χαρίσει και στις τρεις αδελφές. Στη δύστροπη Ερατώ, στη δυναμική Κλέλια, στην ντελικάτη Μάιρα, τα κορίτσια του. Είχε τον τρόπο του με τις γυναίκες ο Στέφανος. Τις έκανε να νιώθουν όμορφα, να αισθάνονται μοναδικές.
Τη μία την παντρεύτηκε.
Την άλλη την ερωτεύτηκε.
Την τρίτη τη βίασε.
Το τιρκουάζ, ένα λαμπερό χρώμα που συμβολίζει την αλήθεια. Και την αγνότητα. Το τιρκουάζ, ένα σκοτεινό χρώμα που βουτάει σε αλήθειες ψυχής. Γιατί η ζωή έχει πάντα δύο όψεις. Γιατί κάθε ιστορία κρύβει πολλές πλευρές και βαθιά χτυποκάρδια. Άλλωστε, από το μεθύσι του έρωτα δεν είναι καμωμένη η ευτυχία;»

Λόγια από το οπισθόφυλλο του καινούργιου μυθιστορήματός μου, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός στις 7 Μάϊου. Εύχομαι να σας ταξιδέψει στα πιο βαθιά συναισθήματά σας, να σας συναρπάσει κάθε του σελίδα!

ΥΠΟΘΕΣΗ ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟΥ

«Το ομοίωμα της φρεγάτας καιγόταν στα ανοιχτά μέσα στο σκοτάδι, χαρίζοντας μια απόκοσμη λάμψη στον ουρανό, κι η θάλασσα βάφτηκε κατακόκκινη, όταν κάποιος με κόλλησε στον τοίχο, πέρασε τα δάχτυλά του μέσα στα μαλλιά μου και με φίλησε παθιασμένα. Σύγχυση ένιωσα, γλυκιά ζάλη, καίγονταν τα πάντα μέσα μου και δροσίζονταν μαζί. Και τότε η νύχτα έγινε μέρα, ο ουρανός πλημμύρισε γιορτινά πυροτεχνήματα, μαγευτικά χρωματικά εφέ. Κι ο άντρας που με μάγεψε με το φιλί του ήταν άφαντος…»

Ο γοητευτικός Μάξιμος, ο ευαίσθητος Ίωνας, ο δυναμικός Ανδρέας κι ανάμεσά τους η Αλεξία. Η γυναίκα που αγαπήθηκε πολύ. Ποιος θα την κάνει δική του για πάντα;
Η Αγαθονίκη και ο Ιάκωβος, γεμάτοι άσβεστο μίσος και αμαρτίες. Γιατί είμαστε όσα μας έχουν συμβεί. Γιατί δύσκολα ξεφεύγουμε από τα λάθη που έκαναν οι γονείς μας.

Μια αληθινή ιστορία ζωής, ένα μυθιστόρημα που λούζεται στο φως και φωνάζει δυνατά το όνομα της αγάπης. Για να μην κοιμηθούν ποτέ τα όνειρα, για να ξυπνήσουν οι ελπίδες…

ΣΥΝΤΟΜΟ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΤΗΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΣ

 Η ΡΕΝΑ ΡΩΣΣΗ-ΖΑΪΡΗ γεννήθηκε στην Αθήνα. Είναι κόρη του Νικόλαου Ρώσση, των φερώνυμων εκδόσεων, ενώ παππούς της ήταν ο φιλόλογος και συγγραφέας Ιωάννης Θ. Ρώσσης. Αποφοίτησε από το Αμερικανικό Κολέγιο Θηλέων, τη Σχολή Νηπιαγωγών Αθηνών και το Lοndon Montessori Centre. Εργάστηκε ως νηπιαγωγός, αλλά και ως υπεύθυνη εκδόσεων. Έχει γράψει 15 βιβλία για ενηλίκους και πάνω από 150 παιδικά βιβλία. Το 2015 της απονεμήθηκε το Βραβείο Λογοτεχνίας από τον Όμιλο Γυναικών Πειραιά «Εξάλειπτρον» για το συγγραφικό της έργο, σε συνδυασμό με τη μεγάλη απήχησή του και τη διαδραστική της σχέση με τους αναγνώστες της, καθώς και το βραβείο κοινού των βιβλιοπωλείων PUBLIC, στην κατηγορία «Ο πιο ερωτικός χαρακτήρας», για το μυθιστόρημά της ΔΙΔΥΜΑ ΦΕΓΓΑΡΙΑ, το οποίο μεταφέρθηκε και στην τηλεόραση. Όλα τα μυθιστορήματά της κυκλοφορούν από τις Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ. Είναι παντρεμένη και έχει δύο παιδιά.

Συνέντευξη με τη συγγραφέα Φάνη Πανταζή

H συγγραφέας Φάνη Πανταζή παραχώρησε συνέντευξη στους Booklovers και την Αλεξοπούλου Βασιλική για το μυθιστόρημά της "Η νύχτα των γιασεμιών" που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός. Ένα μυθιστόρημα με εξαίρετη πλοκή και μυστήριο που θα σας καθηλώσει με τις ανατροπές του...Όλα ξεκινούν όταν η ηρωίδα του βιβλίου, έπειτα από ένα τροχαίο ατύχημα και την απώλεια μνήμης, αναγκάζεται να συμφιλιωθεί με το παρελθόν και να ερωτευτεί από την αρχή τον σύζυγό της.. Όλα αυτά μέχρι την στιγμή που λαμβάνει ένα αναπάντεχο μήνυμα από τον εραστή της που δηλώνει πως αυτός είναι ο άντρας που αγαπάει πραγματικά.. Ελάτε λοιπόν να γνωρίσουμε καλύτερα τη συγγραφέα και να διαλευκάνουμε κάποια σημεία της υπόθεσης!

https://www.psichogios.gr/h-nyxta-twn-giasemiwn.html

Αγαπητή κυρία Πανταζή, αρχικά νιώθω την ανάγκη να σας ευχαριστήσω για την ανταπόκρισή σας να απαντήσετε στις ερωτήσεις μου, και να σας συγχαρώ για το μυθιστόρημά σας “Η νύχτα των γιασεμιών” από τις εκδόσεις Ψυχογιός.

• Πώς εμπνευστήκατε τη συγκεκριμένη ιστορία; Εμπεριέχονται σε αυτήν ψίγματα αλήθειας;

Κι εγώ σας ευχαριστώ πολύ για τα καλά σας λόγια.
Πηγή έμπνευσης ήταν η... περιέργεια. Ήμουν περίεργη να μάθω πώς νιώθει μια γυναίκα που ξυπνάει από ένα κώμα και ανακαλύπτει ότι η μισή της ζωή καλύπτεται από τα πέπλα της λήθης. Μπήκα λοιπόν στη θέση της και κάπως έτσι ξεκίνησα να γράφω.

Το βιβλίο αυτό είναι καθαρή μυθοπλασία, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν περιέχει στοιχεία που συναντάμε καθημερινά στην πραγματική ζωή. Το μίσος και το ψέμα, η αγάπη και η αλληλεγγύη, η αφοσίωση και η προδοσία, ο φόβος και η ελπίδα, η δυστυχία και η λύτρωση ήταν και θα είναι πάντα αναπόσπαστα δεμένα με την ανθρώπινη μοίρα. Ωστόσο, οφείλω να διευκρινίσω ότι η συγκεκριμένη ιστορία δεν περιέχει στοιχεία αυτοβιογραφικά. Ευτυχώς δηλαδή, γιατί οι δύο ηρωίδες μου τράβηξαν του λιναριού τα πάθη.

• Η πρωταγωνίστρια του βιβλίου, η γοητευτική Μάρθα, μετά την απώλεια μνήμης αναθεωρεί όσα θεωρούσε δεδομένα και προσπαθεί να ερωτευτεί τον σύζυγό της από την αρχή...Στην πραγματικότητα είναι εφικτό κάποιος να ερωτευτεί τον ίδιο άνθρωπο ξανά;

Πιστεύω ότι είναι εφικτό, με την προϋπόθεση ότι δεν έχουν αλλάξει τα γούστα του και τα κριτήρια με τα οποία επιλέγει συντρόφους. Στην περίπτωση της Μάρθας, δεν είχε αλλάξει τίποτα και, άρα, υπήρχαν όλες οι προϋποθέσεις ώστε να ερωτευτεί ξανά τον άντρα της.

• Πολλές φορές άνθρωποι τους οποίους συναναστρεφόμαστε λειτουργούν με ιδιοτελή κίνητρα. Η Μάρθα γιατί δεν είναι σε θέση να ξεχωρίσει αν ο σύζυγός της ή ο εραστής της είναι ωφελιμιστής και λειτουργεί εγωκεντρικά;

Κάτω από ομαλές συνθήκες, η Μάρθα θα μπορούσε να βγάλει τα σωστά συμπεράσματα. Αλλά η ηρωίδα μας βρίσκεται αντιμέτωπη με μια πολύ ακραία, αναπάντεχη κατάσταση και, επιπλέον, τα στοιχεία που έχει στη διάθεσή της είναι είτε πλαστά είτε λειψά. Επόμενο είναι λοιπόν να μπερδεύεται και να πελαγοδρομεί.

Ένα από τα χειρότερα πράγματα που μπορεί να πάθει κάποιος άνθρωπος είναι να κλονιστεί η εμπιστοσύνη που είχε σε πολύ δικούς του ανθρώπους. Δηλαδή, αυτό ακριβώς που έπαθε και η Μάρθα.

• Στο μυθιστόρημά σας θίγεται και το ψυχικό τραύμα που προκαλείται στα παιδιά από την έλλειψη της μητρικής παρουσίας... Θεωρείτε πως τα παιδιά τέτοιων οικογενειών είναι δύσκολο να ορθοποδήσουν και να εξελιχθούν στη ζωή τους;

Όσο ευεργετική είναι η παρουσία της μητέρας στην ψυχική και συναισθηματική εξέλιξη του παιδιού, άλλο τόσο τραυματική είναι η απουσία της. Δημιουργούνται κενά και τραύματα που θα κουβαλάει όλη του τη ζωή.

Ευτυχώς, στην εποχή μας υπάρχουν τα κατάλληλα μέσα που βοηθούν τους ανθρώπους να ξεπερνούν κάθε λογής ψυχικά τραύματα και να αποτινάζουν τέτοιου είδους βαρίδια. Η ψυχοθεραπεία δεν είναι πολυτέλεια και έχει βοηθήσει πολλούς ανθρώπους να σταθούν στα πόδια τους, αποδεικνύοντας ότι κανείς δεν είναι καταδικασμένος να ζει για πάντα, υποφέροντας από τις οδυνηρές αυτές πληγές.

• Η επιλογή της Ειρήνης να ξαναφτιάξει τη ζωή της και να εμπιστευτεί έναν άντρα από την αρχή -έπειτα από την εμπειρία του βιασμού- αποδεικνύει ότι είναι μία δυναμική γυναίκα. Έτσι θέλατε να ψυχογραφήσετε την ηρωίδα στο έργο σας;

Για να είμαι ειλικρινής, απαιτώ από όλες τις ηρωίδες μου να είναι δυνατές και αποφασιστικές. Δεν μου αρέσει ο τύπος της γυναίκας που σκύβει το κεφάλι και υπομένει στωικά την αδικία, την κακή συμπεριφορά και τον εξευτελισμό. Μπορεί προς στιγμή μια ηρωίδα μου να συμβιβαστεί για κάποιους λόγους, θα είναι όμως κάτι προσωρινό και όχι μια πραγματική στάση ζωής. Αν θέλετε, αυτό είναι και ένα μήνυμα για τις αναγνώστριές μου -ειδικά τις νεώτερες- μια άποψη που με εκφράζει απόλυτα.

• Πιστεύετε στο happy end στην αληθινή ζωή;

Στην πραγματικότητα, με ρωτάτε αν υπάρχει ευτυχία. Υπάρχει λοιπόν, μόνο που κρατάει ελάχιστα. Ακόμα και η πιο δυνατή αγάπη, η πιο αρμονική σχέση, αργά ή γρήγορα θα επηρεαστεί από διάφορους εξωτερικούς παράγοντες. Βλέπετε, κανένας δεν ζει μόνος του, αποκομμένος από τον υπόλοιπο κόσμο και την τριβή της ζωής. Σημασία έχει να είναι το ζευγάρι δεμένο σφιχτά, ώστε να αντιμετωπίζει σαν μια ομάδα τις αντιξοότητες της ζωής.

Για μένα, δεν υπάρχει τίποτα πιο ερωτικό και συγκλονιστικό από δυο ανθρώπους που στηρίζουν στη ζωή ο ένας τον άλλον με νύχια και με δόντια, κόντρα σ' όλο τον κόσμο, αν χρειαστεί.

• Διαβάσαμε πρόσφατα και το μυθιστόρημά σας “Ο Κουρσάρος” από τις εκδόσεις Ψυχογιός και εντυπωσιαστήκαμε με την γραφή σας... Το επόμενο συγγραφικό βήμα το έχετε σκεφτεί;

Έχω κάνει ήδη το μισό βήμα! Βρίσκομαι δηλαδή στη μέση μιας ιστορίας που είναι ήδη ολοκληρωμένη μέσα στο μυαλό μου, πρέπει όμως να αποτυπωθεί και η υπόλοιπη στο χαρτί. Αλλά, για να είμαι ειλικρινής, με γυροφέρνει και άλλη μια ιδέα που θέλει να γίνει βιβλίο, πρέπει όμως να περιμένει.

• Τι θα συμβουλεύατε τους συνανθρώπους μας αυτές τις δύσκολες ώρες που δοκιμάζεται η ανθρωπότητα; Κατά την γνώμη σας είναι καιρός να επαναπροσδιορίσουμε τις αξίες μας;

Και βέβαια είναι καιρός. Υπήρχαν πολλά πράγματα που οι περισσότεροι τα θεωρούσαμε δεδομένα. Πόσοι από μας άραγε απολαμβάναμε σαν κάτι πολύτιμο μια βόλτα στο πάρκο; Ένα ωραίο φαγητό; Μια φιλική συνάντηση για κουβεντούλα και καφέ; Τα ζούσαμε και τα προσπερνούσαμε με την ανόητη βεβαιότητα ότι θα τα έχουμε και αύριο.

Και όμως. Τίποτα δεν είναι δεδομένο στη ζωή. Το μόνο σίγουρο είναι η αβεβαιότητα και το αναπάντεχο. Κι αυτό ισχύει φυσικά και χωρίς τον... εστεμμένο ιό που ήρθε και στογγυλοκάθισε στις ζωές μας, ελπίζω προσωρινά.

Η μόνιμη επωδός λοιπόν όλων των συζητήσεων αυτή την εποχή είναι μία λέξη: Υπομονή. Την προσυπογράφω κι εγώ, θυμίζοντάς σας πόσο

καλή παρέα είναι πάντα ένα ωραίο βιβλίο. 

 ΥΠΟΘΕΣΗ ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟΥ:

 Η Μάρθα, μια γοητευτική γυναίκα και κληρονόμος τεράστιας περιουσίας, που πάσχει από μετατραυματική αμνησία, προσπαθεί να γνωρίσει και να ερωτευτεί από την αρχή τον Πέτρο και κάποτε το καταφέρνει. Δεν έχει ξαναβρεί ακόμα τη μνήμη της, αλλά σιγά σιγά νιώθει ήρεμη κι ευτυχισμένη δίπλα του. Η ζωή της ξαναρχίζει να γίνεται φυσιολογική.
Μέχρι που μια νύχτα φτάνει στο κινητό της ένα ερωτικό μήνυμα από έναν άγνωστο άντρα που δηλώνει εραστής της! Ο Αχιλλέας την πληροφορεί ότι πριν από το ατύχημα συζούσαν και σκόπευαν να παντρευτούν.
Όλα ανατρέπονται ξαφνικά και η Μάρθα βρίσκεται μετέωρη ανάμεσα σε σύζυγο και εραστή. Τα στοιχεία διαψεύδουν τη μία ημέρα τον Πέτρο και την άλλη τον Αχιλλέα. Ποιος από τους δύο την αγαπά γι’ αυτό που είναι και ποιος γι’ αυτά που έχει;

Η συγκλονιστική πορεία μιας γυναίκας από το σκοτάδι στο φως, που θα φέρει στην επιφάνεια την αλήθεια και θα αποκαλύψει πολλά κρυμμένα μυστικά.

ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ: 

 Η ΦΑΝΗ ΠΑΝΤΑΖΗ γεννήθηκε στην Αθήνα και σπούδασε οικονομικές επιστήμες στη Νομική Σχολή Αθηνών. Εργάστηκε σε γνωστές πολυεθνικές εταιρείες και ασχολήθηκε πέντε χρόνια με τη διαφήμιση ως κειμενογράφος. Σήμερα, κύρια απασχόλησή της είναι η λογοτεχνική μετάφραση και η συγγραφή. Είναι παντρεμένη και έχει δύο παιδιά.

Το σκουλαρίκι της τύχης-Βιβλιοπαρουσίαση

Το μυθιστόρημα "Το σκουλαρίκι της τύχης" της συγγραφέα Καίτης Οικονόμου που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός είναι ένα βιβλίο που αγγίζει την ψυχή κάθε αναγνώστη.

Στο βιβλίο παρακολουθούμε τη ζωή μιας εικοσιεπτάχρονης νεαρής γυναίκας που ζει μία φυσιολογική ζωή ούσα καθηγήτρια αγγλικών και προερχόμενη από μία μεσοαστική οικογένεια. Η ζωή της ηρωίδας ανατρέπεται ολοκληρωτικά όταν στη ζωή της εμφανίζεται ο Άρης, γόνος πλούσιας οικογένειας και μικρότερος ηλικιακά. Ο Άρης ερωτεύεται σφοδρά την Μαίρη και γίνεται εξαρτημένος από αυτήν που φτάνει σε σημείο ψύχωσης. Όντας κακομαθημένος και πεισματάρης δεν συνειδητοποιεί πως κάποιες φορές η Μαίρη ασφυκτιά δίπλα του...Ώσπου ένα τραγικό συμβάν τους χωρίζει και τους οδηγεί σε αδιέξοδο. Από την άλλη ο αδερφός του Άρη μεγενθύνει το αδιέξοδο αυτό με την στάση του...Ταυτόχρονα ως σύμβολο του μυθιστορήματος λειτουργούν τα σκουλαρίκια της ηρωίδας με τις ημιπολύτιμες πέτρες, εξ ου και ο τίτλος του βιβλίου "Το σκουλαρίκι της τύχης". Θα κατορθώσει το πολύτιμο αυτό κόσμημα να συνδέσει τα εκ διαμέτρου αντίθετα;

Προσωπικά θεωρώ πως το συγκεκριμένο βιβλίο θέτει κάποιους καίριους προβληματισμούς πάνω σε αυτό που θεωρούμε αγάπη. Ίσως το μήνυμα της εκλιπούσας συγγραφέως να ήταν πως ο έρωτας όταν γίνεται μία ασφυκτική διεκδίκηση αποστραγγίζει ψυχικά και σωματικά τους εραστές. Έπειτα, το παράφορο πάθος καταπιέζει, οδηγεί στο τέλμα και σε συγκρούσεις. Η συγγραφέας κατορθώνει με γλαφυρές περιγραφές να καθηλώσει τον αναγνώστη φτάνοντας στην αναγνωστική κορύφωση.

Για αυτό "Το σκουλαρίκι της τύχης" για μένα δεν είναι μόνο ένα ευχάριστο ανάγνωσμα, αλλά συγκινεί και προβληματίζει θίγοντας τον "Έρωτα" που απασχολεί τους ανθρώπους ανά τους αιώνες.


Βρείτε το βιβλίο στο site των εκδόσεων ψυχογιός:
https://www.psichogios.gr/to-skoylariki-ths-tyxhs.html


ΥΠΟΘΕΣΗ ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟΥ:
 Όταν η Μαίρη γνώρισε τον Άρη, ήταν σίγουρη ότι η σχέση τους θα κρατούσε για λίγο. Αυτό έλεγε η λογική. Εκείνος ήταν μερικά χρόνια μικρότερος, προερχόταν από μια πλούσια οικογένεια, ήταν πεισματάρης και κακομαθημένος. Ήταν φανερό πως δεν ταίριαζαν καθόλου και τίποτα δεν έδειχνε τη δραματική τροπή που θα έπαιρναν τα γεγονότα.
Μόνο που η μοίρα όριζε διαφορετικά τις ζωές τους. Εκείνος της είχε παραδοθεί από την πρώτη στιγμή που την είδε κι έκανε αυτό που του υπαγόρευε το παράφορο πάθος του.
Όταν η σύγκρουση με τη λογική έγινε αδυσώπητος πόλεμος, η Μαίρη βρέθηκε χωρίς να το καταλάβει σ’ ένα πέτρινο σπιτάκι, στη μέση του πουθενά. Η μνήμη της δεν τη βοηθούσε καθόλου να καταλάβει ούτε πώς ούτε πότε έφτασε εκεί, ενώ το αφιλόξενο τοπίο της άγριας φύσης δημιουργούσε δυσοίωνες σκέψεις.
Για ένα ήταν σίγουρη: πίσω από όλη αυτή την περιπέτεια κρυβόταν το σατανικό μυαλό του αδελφού του Άρη. Κι ενώ η ίδια ήταν αποφασισμένη να κλείσει τους λογαριασμούς της με τους ανθρώπους που έκαναν άνω κάτω τη ζωή της, ο μικρός φτερωτός θεός είχε άλλα σχέδια και περίμενε υπομονετικά να έρθει η ώρα που θα έγραφε την τελευταία λέξη.

Συνέντευξη με την συγγραφέα Μαρία Τζιρίτα

Το βιβλίο της συγγραφέως Μαρίας Τζιρίτα "Νουρίν, η νύχτα που φώτισε τη μέρα" που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός, είναι ένα συγκλονιστικό και τρυφερό μυθιστόρημα που θα αγγίξει την ψυχή σας. Η συγγραφέας μετά το επίσης εξαιρετικό βιβλίο της "Ευτυχία θα πει...", ασχολείται τώρα με το λεπτό θέμα της υιοθεσίας ενός μαύρου παιδιού, που βασίζεται σε αληθινά γεγονότα. Μίλησε στους Booklovers και τη Νέλλη Αλεξοπούλου για το βιβλίο και τη ζωή γενικότερα.

https://www.psichogios.gr/books/noyrin-h-nyxta-poy-fwtise-th-mera.html 

....................................................................................................................................

Αγαπητή κυρία Τζιρίτα,

Καταρχάς θα ήθελα να σας ευχαριστήσω πολύ για την παραχώρηση αυτής της συνέντευξης. 'Επειτα, επιθυμώ να σας εκφράσω τα θερμά μου συγχαρητήρια για την “Νουρίν”. Το μυθιστόρημά σας αυτό, μετά το “Ευτυχία θα πει...”, μίλησε κατευθείαν στην καρδιά μου και με συγκίνησε βαθύτατα. Παρακολούθησα με αμείωτο ενδιαφέρον την ιστορία της Ανέζας και του Αλέκου, αλλά και της ίδιας της Νουρίν. Θεωρώ ότι το βιβλίο σας θα επηρεάσει θετικά χιλιάδες αναγνώστες στο θέμα της εξάλειψης του ρατσισμού.

1)Τι σας ενέπνευσε να δημιουργήσετε τον χαρακτήρα της Ανέζας, της “Μητέρας Τερέζας” όπως την αποκαλούσε ο αδελφός της;

• Μα η ίδια η Ανέζα! Όταν γνώρισα το ζευγάρι αυτό στη Σύρο, μίλησα μαζί τους και άκουσα συγκλονισμένη την ιστορία τους, ήξερα μέσα μου πως είχα το επόμενο βιβλίο μου!

2)Βλέπουμε ότι η μικρή Ανέζα στην αρχή της ιστορίας έχει τα δικά της όνειρα: να γίνει δασκάλα ή γιατρός, σε αντίθεση με την γιαγιά της που πιστεύει ότι σκοπός της γυναίκας είναι ο γάμος. Τι θα συμβουλεύατε σήμερα τις νεαρές κοπέλες, ακόμη και την ίδια την κόρη σας;

• Στα παιδιά μας οφείλουμε να λέμε με λόγια και να τα πείθουμε με τις πράξεις μας να ακολουθούν την καρδιά και τα θέλω τους. Να κάνουν αυτό που θα τα κάνει πραγματικά ευτυχισμένα, πέρα από στερεότυπα και προκαταλήψεις. Οφείλουμε να στεκόμαστε δίπλα τους για να γνωρίζουν πως είμαστε εκεί, χωρίς όμως να παρεμβαίνουμε στις επιθυμίες τους προσπαθώντας να τις αλλάξουμε.

3)Οι γονείς παίζουν σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη του παιδιού τους. Και οι γονείς της Ανέζας και της Νουρίν επεμβαίνουν στον ερωτικό τομέα των παιδιών τους. Θεωρείτε ότι οι γονείς πρέπει να παρεμβαίνουν σε τέτοια θέματα; Εν τέλει, η μοίρα ή οι επιλογές μας καθορίζουν την ζωή μας;

• Είναι αναπόφευκτο να το κάνεις όταν είσαι γονιός κι ανησυχείς για το παιδί σου. Σαφώς και θα το συμβουλεύσεις, αλλά και πάλι πρέπει να είσαι δίπλα του και να το στηρίξεις στην επιλογή του, ακόμα κι αν δεν συμφωνείς με αυτήν. Αργά ή γρήγορα η ίδια η ζωή θα δώσει το μάθημα της, όπως συνέβη και σε μας τους ίδιους όταν ήμασταν νέοι.

4)“Άνετη ζωή κάνει αυτός που τα έχει καλά με τον εαυτό του”, λέει η Ανέζα στην μητέρα της. Ποιον δρόμο χρειάζεται να διανύσει ο άνθρωπος για να οδηγηθεί στην αυτογνωσία και στην αγάπη προς τον εαυτό του;

• Έναν μακρύ, επώδυνο και χωρίς τέλος δρόμο. Είναι κάτι που μαθαίνεται από νεαρή ηλικία και πρέπει να στο έχουν δώσει οι γονείς σου. Αν όχι, τότε στην ενηλικίωση είναι ακόμα πιο δύσκολος ο δρόμος αυτός και θέλει πείσμα και υπομονή, καθώς βέβαια και βοήθεια από ειδικούς για να τα καταφέρεις. Το πιο σημαντικό πάντως είναι να ακολουθούμε τα θέλω μας και να μην καταπιεζόμαστε, ώστε να μας δημιουργούνται απωθημένα.

5)Η Ανέζα πηγαίνοντας στην Αιθιοπία για εθελοντισμό και βλέποντας πόσο τα παιδιά εκεί υποφέρουν, αντιλαμβάνεται πόσο τυχερή είναι. Τι σημαίνει τύχη για εσάς;

• Τύχη είναι όλα αυτά τα καλά που μας συμβαίνουν χωρίς να έχουμε προσπαθήσει καθόλου εμείς γι αυτά. Τύχη είναι να έχεις καλούς γονείς και να έχεις περάσει όμορφα παιδικά χρόνια. Αυτή είναι σπουδαία τύχη που μας δίνει τα εφόδια για μια ευτυχισμένη ζωή στη συνέχεια και που δυστυχώς οι περισσότεροι άνθρωποι δεν εκτιμούν όσο θα έπρεπε.

6)“Αν αγαπάς, αγαπάς, και το συναίσθημά σου δεν έχει να κάνει με τη συμπεριφορά του άλλου απέναντί σου”. Αυτό είναι η ανιδιοτελής αγάπη;

• Αυτή ακριβώς. Η αληθινή αγάπη ποτέ δεν μετατρέπεται σε μίσος, πάντα αγάπη παραμένει. Μπορείς να επιλέξεις να βγάλεις έναν άνθρωπο από τη ζωή σου εφόσον σου κάνει κακό, αλλά δεν παύεις να τον αγαπάς. Όπως ακριβώς ο γονιός το παιδί του.

7)Η διαδικασία υιοθεσίας της πανέμορφης Νουρίν από την Ανέζα και τον Αλέκο ήταν πολύ επίπονη και δύσκολη συναισθηματικά και οικονομικά. Μπορείτε να μας δώσετε κάποιες πληροφορίες για τη συγκεκριμένη διαδικασία σήμερα;

• Δυστυχώς το πρόγραμμα υιοθεσιών από την Αιθιοπία έχει διακοπεί προς το παρόν. Για όποιον όμως ενδιαφέρεται να μάθει πως μπορεί να προσφέρει στα ορφανά αυτά παιδιά, μπορεί να επισκεφτεί τον σύλλογο Lalibela.gr και να γίνει ανάδοχος ενός παιδιού το οποίο μπορεί ακόμα και να επισκεφτεί στη χώρα του.

8)Βρισκόμαστε σε μια πολυπολιτισμική κοινωνία η οποία άλλοτε αγκαλιάζει και άλλοτε φοβάται τη διαφορετικότητα. Πώς μπορεί κανείς να απαλλαχθεί από τον φόβο του σε καθετί διαφορετικό από αυτόν;

• Με πολλή δουλειά και αυτοβελτίωση. Σίγουρα χρειάζεται καθοδήγηση από έναν ειδικό. Όταν φοβάσαι ή απεχθάνεσαι κάτι διαφορετικό από σένα, αυτό σημαίνει ότι έχεις πολλά άλυτα δικά σου θέματα να λύσεις πρωτίστως.

9)Ένα ιδιαίτερο θέμα του έργου σας είναι η συγχώρεση. Πόσο δύσκολο είναι να συγχωρέσουμε και να αφήσουμε πίσω τις πληγές του παρελθόντος;

• Εφόσον συνειδητοποιήσουμε ότι μόνο σε μας κάνει κακό το να κρατάμε κακία και μίσος για τους άλλους, τότε δεν είναι καθόλου δύσκολο. Αν αγαπάμε τον εαυτό μας και δεν θέλουμε να τον πληγώνουμε, τότε συγχωρούμε. Γιατί όπως αναφέρω και στο βιβλίο μου, «το μίσος είναι ένα δηλητήριο που πίνεις εσύ περιμένοντας να πεθάνει ο άλλος…»

Σας εύχομαι από τα βάθη της καρδιάς μου να πραγματοποιηθεί το όνειρο που αναφέρετε στο τέλος και να έχετε πάντα επιτυχίες!

ΥΠΟΘΕΣΗ ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟΥ

Είδε τον εαυτό της στους ξερότοπους της Αιθιοπίας, να τρέχει και να ψάχνει απελπισμένη τα μωρά της. Γύρω της υπήρχαν δεκάδες μελαμψά παιδάκια, μα εκείνη τα προσπερνούσε γυρεύοντας τα δικά της.
Ξαφνικά τα είδε. Ήταν βέβαιη πως ήταν τα δικά της παιδιά, το ένιωσε τη στιγμή που τα αντίκρυσε και μια άγρια χαρά πλημμύρισε την καρδιά της.
Έτρεξε κοντά τους να τ’ αγκαλιάσει, μα εκείνα απομακρύνονταν. Την έπιασε πανικός. Κάθισε απογοητευμένη στον κορμό του δέντρου κι άρχισε να κλαίει. Τότε το μεγαλύτερο κοριτσάκι τής μίλησε.
«Μην κλαις, μαμά, και μη στεναχωριέσαι. Υπάρχει εδώ ένα κοριτσάκι που σε περιμένει. Αυτό θα είναι το παιδί σου κι εσύ η μαμά του. Και θα είστε πολύ ευτυχισμένες και οι δυο. Η ζωή σου θα γεμίσει φως. Φως από τα μάτια της και την καρδιά της».

Ένα βιβλίο που μιλά για τη διαφορετικότητα, για την αδικία μα και για τη δύναμη της αγάπης. Ένα ταξίδι από τη Σύρο στην Αιθιοπία, γεμάτο δυνατό έρωτα, περιπέτεια, αγωνία και συγκίνηση. Η προσπάθεια δύο ανθρώπων να αποδείξουν πως η αγάπη μπορεί να νικήσει τα πάντα, ακόμα και τον κοινωνικό ρατσισμό. Άραγε θα τα καταφέρουν;

ΣΥΝΤΟΜΟ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΤΗΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΣ 

Η ΜΑΡΙΑ ΤΖΙΡΙΤΑ γεννήθηκε στην Αθήνα το 1967. Από μικρή ηλικία έγραφε διηγήματα, εμπνευσμένα από την καθημερινότητα, και στο σχολείο αρκετές εκθέσεις της είχαν διακριθεί και βραβευτεί σε πανελλήνιους διαγωνισμούς. Σπούδασε ψυχολογία στη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών. Ασχολήθηκε με τη διδασκαλία, αλλά τα τελευταία χρόνια την κέρδισε ο κόσμος των επιχειρήσεων και του μάρκετινγκ. Σήμερα εργάζεται ως υπεύθυνη πωλήσεων σε κατασκευαστική εταιρεία στη Γλυφάδα. Έχει δική της στήλη στο ηλεκτρονικό περιοδικό Flowmagazine με τίτλο «Ταξίδι στην αυτογνωσία». Έχει μια κόρη και το χόμπι της είναι τα ενυδρεία. Λατρεύει τα ζώα και πολύ συχνά γράφει ιστορίες με πρωταγωνιστές τα αγαπημένα της χρυσόψαρα. Από τις Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ κυκλοφορούν δώδεκα μυθιστορήματά της, σε 360.000 αντίτυπα μέχρι σήμερα.

Ένας τοίχος στη μέση του βιβλίου, εκδόσεις Κλειδάριθμος

Το βιβλίο “Ένας τοίχος στη μέση του βιβλίου” του συγγραφέα Jon Agee, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος, είναι ένα ευφυέστατο σύντομο παραμύθι που απευθύνεται σε παιδιά ηλικίας 4 ετών και άνω.

 http://www.klidarithmos.gr/enas-toixos-stin-mesi-tou-vivliou

Το θέμα του είναι ο τοίχος. Ένας τοίχος έχει ζωγραφιστεί ακριβώς στη μέση του βιβλίου, με αποτέλεσμα να χωρίζεται σε δύο πλευρές. Ο ήρωας θεωρεί ότι μένει προστατευμένος αν μείνει στην αριστερή πλευρά, ενώ αντιμετωπίζει με φόβο την δεξιά. Είναι όμως όντως έτσι τα πράγματα;

Ο συγγραφέας αποδίδει με έξυπνο και χιουμοριστικό τρόπο το κεντρικό θέμα. Δείχνει ότι πολλές φορές τα παιδιά αλλά και εμείς οι ίδιοι χτίζουμε νοητούς τοίχους που συμβολίζουν τις προκαταλήψεις και τις φοβίες μας. Αν όμως καταφέρουμε και τους γκρεμίσουμε, τότε θα ανακαλύψουμε κάτι πολύ καλύτερο. Αξίζει, επίσης, να τονιστεί ότι η εικονογράφηση από τον ίδιο τον συγγραφέα παίζει σπουδαίο ρόλο στην απόδοση της ιστορίας.

Επομένως, το παραμύθι αυτό είναι κατάλληλο όχι μόνο για μικρούς αλλά και μεγάλους. Υποδεικνύει με άμεσο τρόπο ότι χρειάζεται να κυνηγάμε τα όνειρά μας και να μην αφήνουμε τους φόβους μας να μας κρατούν πίσω από το να τα υλοποιήσουμε.

Διακρίσεις του βιβλίου:

• Publishers Weekly Best Books of 2018
• Boston Globe Best Children’s Books 2018
• Chicago Tribune Best Children’s Books of 2018
• People Magazine Best Gift Books for Kids 2018
• CCBC Choices List 2019

BOLOGNARAGAZZI AWARD 2020

Τα βραβεία BolognaRagazzi θεσπίστηκαν το 1996 και θεωρούνται από τα πλέον τιμητικά διεθνή βραβεία που μπορεί να λάβει ένα παιδικό βιβλίο. Στοχεύουν κάθε χρόνο στη συγκέντρωση των πιο αξιόλογων εικονογραφημένων παιδικών βιβλίων, ενώ οι διακρίσεις τους τιμούν τις καλύτερες παραγωγές με βάσει την εικονογράφηση και τα κείμενα.

Σύμφωνα με την κριτική επιτροπή: «Οι εικόνες διαψεύδουν το κείμενο σε αυτό το έξυπνο, πνευματώδες και δυνατό εικονογραφημένο βιβλίο, στο οποίο ένας μικροσκοπικός λευκός ιππότης πιστεύει πως ο τοίχος που υψώνεται σε κάθε σελίδα θα τον προστατεύσει από τους κινδύνους της άλλης πλευράς. Οι χαρακτήρες, που θυμίζουν καρτούν, ανατρέπουν με τις κινήσεις του σώματός τους όσα είχε αντιληφθεί λανθασμένα ο μικρός ιππότης.»

Μεταφράστηκε σε 13 γλώσσες.

Δύο βιβλία αυτοβελτίωσης από τις εκδόσεις Ιβίσκος

Οι εκδόσεις Ιβίσκος μας προτείνουν υπέροχα βιβλία αυτοβελτίωσης, για να γνωρίσουμε καλύτερα τον εαυτό μας και να αλλάξουμε την ζωή μας προς το καλύτερο. Εμείς διαβάσαμε και σας προτείνουμε δύο από αυτά: Το “Ημερολόγιο θετικής ενέργειας: Ξεκίνα τη μέρα σου με φως” και “Τα τρία ερωτήματα”.

 https://www.iviskospublications.gr/index.php?route=product/category&path=33

Αν θέλετε να οργανώσετε καλύτερα τη μέρα σας και να δώσετε ενέργεια στον εαυτό σας, τι καλύτερο από το “Ημερολόγιο θετικής ενέργειας” το οποίο θα σας υπενθυμίζει την ομορφιά της ζωής; Το βιβλίο αυτό περιλαμβάνει για κάθε μέρα του χρόνου 366 εμπνευσμένα μηνύματα από κορυφαίους πνευματικούς δασκάλους, όπως οι Wayne Dyer, Osho, Robin Sharma και πολλοί άλλοι. Με το συγκεκριμένο ημερολόγιο καμιά μέρα δεν θα πάει χαμένη!

Όσον αφορά το δεύτερο βιβλίο “Τα τρία ερωτήματα” του διάσημου συγγραφέα των “Τεσσάρων Συμφωνιών” Don Miguel Ruiz και της Barbara Emrys σας καλεί να ανακαλύψετε από την αρχή την εσωτερική σας δύναμη. Ειδικότερα, οι συγγραφείς ξεκινούν με μια αλληγορική ιστορία που θέτει τρία ερωτήματα: 1)“Ποιος είμαι;”, 2) “Ποια είναι η αλήθεια;”, 3) “Τι είναι η αγάπη;”. Οι απαντήσεις των ερωτημάτων αυτών ξεδιπλώνονται αργά, με σκοπό ο αναγνώστης να βρει την αληθινή του ταυτότητα, να αγαπήσει και να αγαπηθεί.

Αναμφισβήτητα, η ευτυχία δεν είναι τελικά τόσο δύσκολη υπόθεση ούτε ακατόρθωτο ζητούμενο. Αντίθετα, είναι θέμα επιλογής. Μπορούμε να την βρούμε, ανακαλύπτοντας τον εαυτό μας και δείχνοντας συμπόνια σε εμάς και τους γύρω μας. Τα βιβλία αυτά θα σας βοηθήσουν να οδηγηθείτε σε αυτό το μονοπάτι και να δείτε την ζωή αλλιώς! 

Συνέντευξη με τη συγγραφέα Φάνη Πανταζή

Ο κυριότερος λόγος που γράφω είναι η ανάγκη να διαχειριστώ κάπως τη φαντασία μου, αφού με βομβαρδίζει ασταμάτητα με ιδέες που απαιτούν να γίνουν βιβλία.

Η συγγραφέας Φάνη Πανταζή μίλησε στους Booklovers και την Αλεξοπούλου Βασιλική για το μυθιστόρημά της "Ο Κουρσάρος" από τις εκδόσεις Ψυχογιός, που αποτελεί επανέκδοση του ομότιτλου βιβλίου που είχε κυκλοφορήσει το 2010. Πρόκειται για μία πολύ αγαπητή στο κοινό συγγραφέα που με την πένα της έχει αγγίξει τις ψυχές χιλιάδων αναγνωστών... Η συγγραφέας στο συγκεκριμένο βιβλίο μας ταξιδεύει στην Σύρο, την Κωνσταντινούπολη, την Αλεξάνδρεια και την Αθήνα, όπου συνταξιδεύουμε με την προ-προγιαγιά της, την αντισυμβατική Ασημίνα, σε μία θύελλα περιπέτειας και έρωτα. Ελάτε, λοιπόν, να γνωρίσουμε τη συγγραφέα λίγο καλύτερα και να δούμε μέσα από τη δική της ματιά την κοσμοθεωρία της γύρω από τον έρωτα, τις αξίες, την παράδοση και τις ρίζες.

1. Αγαπητή κυρία Φάνη Πανταζή, αρχικά νιώθω την ανάγκη να σας εκφράσω τα θερμά συγχαρητήριά μου για το νέο μυθιστόρημά σας “Ο Κουρσάρος” από τις εκδόσεις Ψυχογιός. Πώς εμπνευστήκατε τη συγκεκριμένη ιστορία; Είναι αλήθεια ότι βασίζεται σε αληθινά γεγονότα;

Σας ευχαριστώ πολύ για τα καλά σας λόγια. Πρέπει να κάνω όμως μια μικρή διόρθωση. Δεν πρόκειται για καινούργιο μυθιστόρημα, αλλά για επανέκδοση από τις εκδόσεις Ψυχογιός του βιβλίου που είχε κυκλοφορήσει για πρώτη φορά το 2010.

Η ιστορία βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα και, πιο συγκεκριμένα, στην απίστευτη αλλά αληθινή περιπέτεια της προ-προγιαγιάς μου που ζούσε στη Σύρο αλλά έπεσε στα χέρια των πειρατών, για να καταλήξει στην Πόλη, στο χαρέμι του σουλτάνου.

2. Στο μυθιστόρημά σας παρακολουθούμε την εξέλιξη της ζωής τριών γενεών, αρχίζοντας από εκείνη της Δέσποινας, της Ασημίνας και μετέπειτα της κόρης της, της Ρουμπίνης. Για εσάς είναι σημαντικές οι ρίζες και η διατήρηση της παράδοσης;

Νομίζω ότι οι ρίζες είναι σημαντικές για όλους τους ανθρώπους. Όλοι μας θέλουμε να ξέρουμε "από πού κρατάει η σκούφια μας" όπως λέμε, αφού η καταγωγή προσδιορίζει σε μεγάλο βαθμό την υπόσταση και την ταυτότητά μας. Όσο για την παράδοση, τη βλέπω σαν μια γερή βάση πάνω στην οποία πατάμε για να κάνουμε το επόμενο βήμα, κρατώντας όλα τα θετικά στοιχεία και προσπερνώντας τα αρνητικά. Διαφορετικά, η παράδοση από μόνη της δεν αρκεί για να φέρει την πρόοδο.

Όσο για τη δική μου καταγωγή, θεώρησα ότι η συνέχεια της οικογενειακής ιστορίας στην κοσμοπολίτικη Αλεξάνδρεια και μετέπειτα στην Αθήνα είχε αρκετό ενδιαφέρον ώστε να γίνει μέρος του μυθιστορήματος.

3. Η Ασημίνα, η πρωταγωνίστρια του μυθιστορήματός σας, φέρεται αντισυμβατικά για την εποχή της και επιλέγει η ίδια τον άντρα που θα παντρευτεί, τον “κουρσάρο της καρδιάς της”. Πώς θα την χαρακτηρίζατε; Ο έρωτας για εσάς είναι επαναστάτης;

Οι σύγχρονοί της έλεγαν γι' αυτήν ότι βρισκόταν εκατό χρόνια μπροστά από την εποχή της. Κι εγώ δεν μπορώ παρά να συμφωνήσω. Ήταν λοιπόν κατά έναν τρόπο αναμενόμενο να διαλέξει η ίδια τον άντρα της και να παρακούσει την οικογένειά της. Στην περίπτωσή της λοιπόν, η απόφαση να ακολουθήσει έναν άνθρωπο που θεωρούσαν όλοι κουρσάρο ήταν αναμφισβήτητα επαναστατική.
Υπάρχουν φυσικά και οι "επιτρεπόμενοι" έρωτες, αυτοί που συμβαδίζουν με τα ήθη της εποχής, κι έτσι οι ερωτευμένοι δεν χρειάζεται να κάνουν καμία επανάσταση.

4. Η Φώτω, η αδερφή της δυναμικής Ασημίνας, έχει μία πιο νηφάλια και διστακτική προσωπικότητα. Στο πρόσωπό της θαυμάζουμε τη δύναμη της συγχώρεσης και της μεγαλοψυχίας. Εσείς θα συγχωρούσατε τον Αντώνη;

Πράγματι, η Φώτω είχε διαφορετικό χαρακτήρα. Ωστόσο, η συγχώρεση απαιτεί μεγάλο ψυχικό σθένος και η Φώτω είχε δείξει ότι δεν υστερούσε καθόλου σ' αυτό. Όσο για μένα, πιστεύω ότι είναι αναξιοπρεπές να επιμένεις σε μία σχέση χωρίς ανταπόκριση και, άρα, ναι, θα έκανα κι εγώ το ίδιο.

5. Στο έργο σας ταξιδεύουμε από την Ερμούπολη της Σύρου, στη Κωνσταντινούπολη και έπειτα στην Αλεξάνδρεια. Συμφωνείτε πως η αναφορά στην νοσταλγική Πόλη ασκεί μία γοητεία στους αναγνώστες;

Σίγουρα. Όποιος έχει επισκεφθεί την Πόλη το ξέρει από πρώτο χέρι. Είναι μια πολιτεία μαγευτική, φορτισμένη με ιστορία αιώνων που, ειδικά εμάς τους Έλληνες, μας αγγίζει και μας συγκινεί..

6. Η Ρουμπίνη αμφιταλαντεύεται ανάμεσα στην επιλογή του ελκυστικού Σαγιέντ και του καλόκαρδου Δημήτρη. Τελικά, η επιλογή συντρόφου πρέπει να γίνεται με κριτήριο τον έρωτα ή την λογική;

Το ένα δεν αποκλείει το άλλο. Υπάρχουν μερικές ακραίες περιπτώσεις όπου δεν αρκεί η αγάπη για να ευτυχήσουν δυο ερωτευμένοι. Όταν οι πολιτιστικές διαφορές είναι τόσο κραυγαλέες, όσο στην περίπτωση της Ασημίνας και του Σαγιέντ, όταν οι αξίες, οι αρχές και τα όνειρα δεν ταυτίζονται, αργά ή γρήγορα επηρεάζονται και τα αισθήματα. Η Ρουμπίνη θα χώριζε από τον Σαγιέντ ακόμα κι αν δεν υπήρχε ο Δημήτρης.

7. Και κάποιες πιο προσωπικές ερωτήσεις... Τι σας παρακινεί να γράφετε; Πρόκειται για μία εσωτερική ανάγκη δημιουργίας;

Ο κυριότερος λόγος που γράφω είναι η ανάγκη να διαχειριστώ κάπως τη φαντασία μου, αφού με βομβαρδίζει ασταμάτητα με ιδέες που απαιτούν να γίνουν βιβλία.

8. Αυτή τη στιγμή έχετε καταπιαστεί με την σύλληψη μίας νέας συγγραφικής ιδέας; Αν ναι, θα θέλατε να μας δώσετε μία γεύση;

Η ιδέα έχει ολοκληρωθεί και βρίσκομαι ήδη στη μέση του βιβλίου. Οι ήρωες είναι πολλοί και ενδιαφέροντες θέλω να πιστεύω. Αυτό τον καιρό, με περιβάλλουν και με ακολουθούν παντού: Δυο δίδυμες, άλλοτε αγαπημένες αδελφές που ένα αναπάντεχο σκάνδαλο τις μετατρέπει σε θανάσιμες εχθρές. Ένας αδελφός που γίνεται ξαφνικά φυγάς και καταζητούμενος. Μια αινιγματική γυναίκα που φαίνεται να κινεί τα νήματα και πολλοί άλλοι. Όλοι αυτοί είναι η συντροφιά μου και δεν φεύγουν στιγμή από κοντά μου, ακόμα κι όταν δεν γράφω.

Βρείτε το βιβλίο στο site των εκδόσεων Ψυχογιός:
https://www.psichogios.gr/o-koyrsaros.html 

ΥΠΟΘΕΣΗ ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟΥ:
Από μικρό παιδί άκουγα την ιστορία της πανέμορφης προ-προγιαγιάς μου από τη Σύρο. Ήταν κυριολεκτικά απίστευτη, ένα μυθιστόρημα απ' αυτά που μόνο η ζωή μπορεί να πλάσει. Μέχρι που, στο τέλος, αποφάσισα να την κάνω βιβλίο και είναι αυτό που κρατάτε στα χέρια σας.

Ήταν γυναίκα καραβοκύρη, μια αρχόντισσα ξακουστή σ' όλο το νησί για την εξυπνάδα και την ομορφιά της. Στάθηκε όμως αρκετό ένα καπρίτσιο της τύχης για να βρεθεί από τα σαλόνια της Ερμούπολης στο χαρέμι του σουλτάνου κι από κει στην κοσμοπολίτικη Αλεξάνδρεια.

Ήταν ένα ταξίδι παραμυθένιο, απ' αυτά που δε βάζει ο νους του ανθρώπου.

Έτσι, μαζί με τους ήρωές μου, ταξίδεψα κι εγώ στην αρχοντική Σύρο, εκεί όπου σμίγουν αρμονικά Ανατολή και Δύση, περπάτησα στα καλντερίμια και μπήκα στα μεγαλόπρεπα νεοκλασικά που αντικρίζουν το πέλαγο.

Ύστερα πήγα στην Κωνσταντινούπολη, ρέμβασα νωχελικά στον Βόσπορο, αφέθηκα να χαθώ στα απέραντα παζάρια, μέθυσα από αρώματα, μουσικές και γεύσεις και θαύμασα ξακουστά παλάτια.

Και τέλος, βρέθηκα στη λαμπερή, κοσμοπολίτικη Αλεξάνδρεια, στο σταυροδρόμι των πολιτισμών, κι ένιωσα την ελληνική αύρα που έφτανε ως εμένα από την αρχαιότητα.

Σ' αυτό το ταξίδι ελπίζω να παρασύρω κι εσάς...



ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ: 
Η Φάνη Πανταζή γεννήθηκε στην Αθήνα και σπούδασε οικονομικές επιστήμες στη Νομική Σχολή Αθηνών. Εργάστηκε σε γνωστές πολυεθνικές εταιρείες και ασχολήθηκε πέντε χρόνια με τη διαφήμιση ως κειμενογράφος. Σήμερα, κύρια απασχόλησή της είναι η λογοτεχνική μετάφραση και η συγγραφή. Είναι παντρεμένη και έχει δύο παιδιά.